การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อผลิตเลซิทินจากปลาป่นนอกและปลาป่นไทยซึ่งมีกรดไขมันไม่อิ่มตัวโอเมก้า-3 สูง และเปรียบเทียบผลของเลซิทินจากถั่วเหลือง,เลซิทินจากปลาป่นนอก, เลซิทินจากปลาป่นไทยและไม่มีเลซิทินต่อการเติบโต,อัตราการรอด, และความทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงความเค็มอย่างฉับพลันของกุ้งกุลาดำวัยอ่อน เลซิทินที่สกัดจากปลาป่นนอกและปลาป่นไทยมีกรดไขมัน 20:5 n-3ปริมาณ 7.51 และ 6.40 กรัม/100 กรัม และมีกรดไขมัน 22:6 n-3 ปริมาณ21.68 และ 19.25 กรัม/100 กรัม ตามลำดับ ขณะที่เลซิทินสกัดจากถั่วเหลืองมีกรดไขมัน 18:2 n-6 และ 18:3 n-3 ปริมาณสูงคือ 55.59 และ 7.81 กรัมปริมาณของฟอสโฟลิปิดที่พบในเลซิทินที่สกัดจากถั่วเหลือง, ปลาป่นนอกและปลาป่นไทยคือ 50, 25 และ 20 กรัม/100 กรัม ตามลำดับ นำเลซิทินที่สกัดไปผสมลงในอาหารเลี้ยงกุ้งกุลาดำวัยอ่อน 1.5% ของอาหาร ศึกษาผลของเลซิทินที่มีต่อกุ้งกุลาดำวัยอ่อน โดยเลี้ยงกุ้งด้วยอาหาร 4 ชนิด คืออาหารที่เติมเลซิทินจากถั่วเหลือง,อาหารที่เติมเลซิทินจากปลาป่นนอก, อาหารที่เติมเลซิทินจากปลาป่นไทยและอาหารไม่เติมเลซิทิน พบว่า กุ้งกลุ่มทีเลี้ยงด้วยอาหารที่เติมเลซิทินจากถั่วเหลืองมีอัตราการเจริญสูงกว่าทุกกลุ่ม กุ้งกุลาดำที่เลี้ยงความเค็ม 25 ppt มีอัตราการเจริญสูงสุดในกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารที่เติมเลซิทินจากถั่วเหลือง ขณะที่กุ้งกุลาดำที่เลี้ยงความเค็ม 30 ppt พบอัตราการเจริญสูงในกุ้งกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารที่เติมเลซิทินจากถั่วเหลืองและกุ้งกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารที่เติมเลซิทินจากปลาป่นไทยแต่ในผลของอัตราการรอดของกุ้งกุลาดำวัยอ่อนไม่มีความแตกต่างกันในกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารสูตรต่างๆ แต่พบว่ากุ้งกลุ่มที่ได้รับเลซิทินมีความสามารถทนทานต่อการเปลี่ยนแปลงความเค็มได้ดีกว่ากุ้งกลุ่มที่ไม่ได้รับเลซิทิน และกุ้งกลุ่มที่เลี้ยงด้วยอาหารที่เติมเลซิทินจากปลาป่นไทยสะสมกรดไขมันไม่อิ่มตัวสูงชนิดHUFA ไว้ในตัวกุ้งมากที่สุด