ได้ทำการโคลนยีนบีตา-ไซโลสิเดสจาก ~iStreptomyces~i sp. CH7 โดยมี~iEscherichia coli~i DH5(+,a) เป็นเซลล์เจ้าบ้าน และ pUC18 เป็นพลาสมิดพาหะพบสองโคลน คือ N1 และ N2 ที่แสดงออกได้ใน E.coli โดยทั้งคู่ให้แอคติวิตีของบีตา-ไซโลสิเดสสูงกว่า ~iE.coli~i DH5(+,a)/pUC18 ประมาณ 30 เท่า และยังพบว่ารีคอมบิแนนท์พลาสมิดจากทั้งสองโคลน ซึ่งให้ชื่อว่า pCH7-1 และ pCH7-2 มีขนาดเท่ากันคือ 6.3 กิโลเบส จากรูปแบบการตัดด้วย ~iSmaI~i พบว่าทั้งสองพลาสมิดมีดีเอ็นเอสอดแทรกชนิดเดียวกันที่มีขนาด 3.6 กิโลเบส จากการวิเคราะห์แผนที่เรสทริกชันของดีเอ็นเอสอดแทรก พบว่มีบริเวณจดจำของ ~iSmaI~i สี่ตำแหน่ง โดยเมื่อตัดด้วย ~iSmaI~i จะได้ชิ้นส่วนดีเอ็นเอขนาด 1.8 กิโลเบส หนึ่งชิ้น 0.6 กิโลเบสหนึ่งชิ้น และ 0.4 กิโลเบส สามชิ้น เมื่อนำดีเอ็นเอสอดแทรกมาโคลนเข้า pUC19พบว่า ~iE.coli~i DH5(+,a) ที่ได้รับรีคอมบิแนนท์พลาสมิดนี้ซึ่งเรียกว่า pCH7-1(19)ยังสามารถแสดงแอคติวิตีของบีตา-ไซโลสิเดสได้แต่สูงกว่า ~iE. coli~i DH5(+,a)/pUC19 ประมาณ 10 เท่า แสดงว่ายีนที่โคลนได้นี้มีโพรโมเตอร์ของตัวเอง แต่ประสิทธิภาพการแสดงออกของยีนภายใต้โพรโมเตอร์ของตัวเองใน ~iE.coli~i ต่ำกว่าเมื่ออยู่ภายใต้ P(,loc) บนพลาสมิดพาหะ