เปรียบเทียบการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ (Penaeus monodon) ในระบบหมุนเวียนน้ำทะเลแบบปิด (Closed recirculating seawater system) ประกอบด้วยบ่อเลี้ยงปริมาตร 9 ลบ.ม. และบ่อตัวกรองทางชีวภาพสภาวะใช้ออกซิเจน(Biological filtration) ขนาด 1.98x1.88x1.7 ม.('3) ที่มีวัสดุเส้นใยสังเคราะห์ BlO-POLYMA โดยมีอัตราการหมุนเวียนของน้ำประมาณ 7.125 ครั้งต่อวัน และมีระบบตัวกรองทางชีวภาพสภาวะไม่ใช้ออกซิเจน ซึ่งประกอบด้วยคอลัมน์ลดปริมาณออกซิเจนละลาย คอลัมน์บรรจุวัสดุตรึงสำหรับดีไนตริฟายอิ้งแบคทีเรียและคอลัมน์เพิ่มปริมาณออกซิเจนละลาย โดยควบคุมอัตราการถ่ายน้ำ ในระบบตัวกรองทางชีวภาพสภาวะไม่ใช้ออกซิเจนให้อยู่ในช่วง 40-110 มล./นาที ระบบตัวกรองทางชีวภาพสภาวะไม่ใช้ออกซิเจนติดต่อโดยตรงกับบ่อตัวกรองทางชีวภาพสภาวะใช้ออกซิเจน ทดสอบระบบหมุนเวียนน้ำทะเลแบบปิดดังกล่าว กับระบบหมุนเวียนน้ำทะเลแบบปิดชุดควบคุม ซึ่งไม่มีระบบตัวกรองทางชีวภาพสภาวะไม่ใช้ออกซิเจนเพื่อทดสอบประสิทธิภาพในการควบคุมคุณภาพของน้ำจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ เป็นเวลา 305 วัน โดยมีการทดลอง 2 ช่วง คือการทดลองช่วงแรก นำดินตะกอนจากป่าชายเลนใส่ในระบบตัวกรองทางชีวภาพสภาวะไม่ใช้ออกซิเจน และการทดลองในช่วงที่ 2 นำดีไนตริฟายอิ้งแบคทีเรียใส่ในระบบตัวกรองทางชีวภาพสภาวะไม่ใช้ออกซิเจน จากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าระบบหมุนเวียนน้ำทะเลแบบปิด สามารถควบคุมคุณภาพของน้ำ คือ แอมโมเนียม ไนไตรท์ ไนเตรท และปริมาณออกซิเจนละลาย ให้อยู่ในเกณฑ์ปรกติได้ โดยเฉพาะไนเตรทซึ่งมีการสะสมเพิ่มขึ้นในช่วงแรกเมื่อมีการทดลองในช่วงที่ 2 ระบบตัวกรองทางชีวภาพในสภาวะไม่ใช้ออกซิเจนสามารถควบคุมปริมาณไนเตรทของระบบหมุนเวียนน้ำทะเลแบบปิดให้ลดลง(P<0.05) ระบบหมุนเวียนน้ำแบบปิดทั้ง 2 ระบบ มีปริมาณไนเตรทอยู่ในระดับต่ำกว่า 50 มก./ล. ซึ่งเป็นระบบที่ไม่เป็นพิษต่อกุ้งกุลาดำ และทำให้การเติบโตและการรอดของกุ้งกุลาดำเป็นปรกติ