การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการและการใช้โสตทัศนวัสดุของอาจารย์สาขาศิลปะในมหาวิทยาลัยของรัฐ ในด้านวัตถุประสงค์ รูปแบบ เนื้อหาวิชา แหล่งโสตทัศนวัสดุ รวมทั้งปัญหาและข้อเสนอแนะ เพื่อเป็นแนวทางในการปรับปรุงบริการโสตทัศนวัสดุ ผลการวิจัยพบว่า อาจารย์สาขาศิลปมีวัตถุประสงค์ในการใช้โสตทัศนวัสดุเพื่อประกอบการสอน เพื่อศึกษาหาความรู้และติดตามความก้าวหน้าทางวิชาการ เพื่อใช้ประกอบในการจัดสัมมนาทางวิชาการ การฝึกอบรม และการบรรยายทางวิชาการ และเพื่อใช้ประกอบการผลิตผลงานทางวิชาการในระดับมาก รูปแบบของโสตทัศนวัสดุที่ใช้และต้องการในระดับมากที่สุด คือ สไลด์ โดยใช้และต้องการเนื้อหาวิชาสาขาวิจิตรศิลป์ในระดับมาก และต้องการเนื้อหาวิชาสาขาศิลปะประยุกต์และสถาปัตยกรรมในระดับมากเช่นเดียวกัน สำหรับแหล่งโสตทัศนวัสดุที่ใช้และต้องการในระดับมาก คือ แหล่งโสตทัศนวัสดุส่วนตัว นอกจากนี้ยังต้องการแหล่งโสตทัศนวัสดุภายในมหาวิทยาลัย ในระดับมากอีกด้วย ส่วนปัญหาในการใช้โสตทัศนวัสดุที่อาจารย์สาขาศิลปะประสบในระดับมาก คือปัญหาด้านแหล่งโสตทัศนวัสดุ และปัญหาอื่นๆ ผลการทดสอบความแตกต่างของความต้องการและการใช้โสตทัศนวัสดุของอาจารย์สาขาศิลปะ 3 กลุ่มสาขาวิชาในด้านวัตถุประสงค์ รูปแบบ เนื้อหาวิชา แหล่งโสตทัศนวัสดุและปัญหาในการใช้โสตทัศนวัสดุ ปรากฎว่าอาจารย์สาขาศิลปะทั้ง 3 กลุ่มสาขาวิชา ใช้โสตทัศนวัสดุไม่แตกต่างกันในเรื่องของวัตถุประสงค์ ส่วนรูปแบบ เนื้อหาวิชา แหล่งโสตทัศนวัสดุ และปัญหาในการใช้โสตทัศนวัสดุ มีทั้งที่แตกต่างและไม่แตกต่าง