การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาแนวการสอนเนื้อหาการสอนไวโอลินของ ซูซูกิ แลงกีย์เปรียบเทียบกับ ชูชาติ พิทักษากร 2. พัฒนาชุดการสอนเรื่องไวโอลินตามแนวของชูชาติ ทักษากร การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองใช้รูปแบบแผนก่อนทดลอง(Pre-Experimental Design) กลุ่มตัวอย่างเป็นประชากรทั้งหมดซึ่งเป็นนิสิตสาขาวิชาเอกดนตรีที่ไม่ได้ศึกษาไวโอลินเป็นวิชาเอก ชั้นปีที่ 1 คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยจำนวน 11 คน ผู้วิจัยเก็บรวบรวมข้อมูลโดยศึกษาเอกสารและเข้าสังเกตกิจกรรมการเรียนการสอน ในรายวิชา 2712213เครื่องสาย ภาคปลาย ปีการศึกษา 2539 - 2540 ซึ่งสอนโดยผศ. พอ. ชูชาติ พิทักษากร โดยใช้เครื่องมือเก็บรวบรวมข้อมูล 5 ชุดได้แก่ แบบสอบถามความคิดเห็นของนิสิตที่มีต่อการเรียนไวโอลินตามแนวของ ชูชาติ พิทักษากร แบบประเมินผลและเกณฑ์การให้คะแนนการเรียนภาคปฏิบัติแบบประเมินผลและเกณฑ์การให้คะแนนเพลงมาตรฐาน grade 1และ grade 2 ตามแนวของ Trinity College of Music(London) และแบบตรวจสอบความถูกต้องชุดการสอนเรื่องไวโอลินสำหรับผู้เชี่ยวชาญตรวจสอบ ผลการวิจัยพบว่า 1. แนวการสอนของ ซูซูกิ และชูชาติ พิทักษากรคล้ายกันโดยใช้ธรรมชาติของสรีระเป็นหลักในการสอนซึ่งต่างกับ แลงกีย์ ที่ใช้ทฤษฎีดนตรีเป็นหลักในการสอนและกำหนดเนื้อหาการสอน ตำราเรียนของซูซูกิ และ แลงกีย์ ขาดเนื้อหาการสอนเทคนิคการเล่นไวโอลินบางประการและมุ่งใช้สอนกับเด็ก แต่เนื้อหาการสอนของ ชูชาติ พิทักษากร มีความสมบูรณ์มุ่งใช้สอนกับผู้ใหญ่ นอกจากนี้ยังใช้เทคนิคการยืดหยุ่นกล้ามเนื้อในการพัฒนาการเล่นไวโอลินให้ได้ผลดีมากยิ่งขึ้น 2. ชุดการสอนเรื่องไวโอลินตามแนวของ ชูชาติพิทักษากร มีมาตรฐานดี กลุ่มตัวอย่างสามารถเล่นเพลงไวโอลินมาตรฐาน grade 2 ของ Trinity College ofMusic (London) ได้เป็นอย่างน้อย โดยมีผลคะแนนเฉลี่ยมากกว่าร้อยละ 75 ตามเกณฑ์ที่กำหนด ผลการวิเคราะห์แบบวัดความคิดเห็นของนิสิตพบว่านิสิตเห็นด้วยอย่างยิ่งกับวิธีการสอนไวโอลินของชูชาติ พิทักษากร และผลการวิเคราะห์แบบตรวจสอบความถูกต้องของชุดการสอนโดยผู้เชี่ยวชาญแสดงความคิดเห็นว่าชุดการสอนเรื่องไวโอลินมีความถูกต้องและสอดคล้องกันทั้งด้านจุดประสงค์ เนื้อหากิจกรรมการเรียนการสอน ระยะเวลาในการทำกิจกรรมและการวัดการประเมินผล ซึ่งมีประโยชน์ในการนำไปใช้ในระดับมากถึงมากที่สุด