งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ของการเพิ่มประสิทธิภาพของลานตากสลัดจ์ โดยการแยกน้ำที่ค้างเป็นชั้นอยู่บนลานตากสลัดจ์ออกจากสลัดจ์ ได้ทำการทดลองบนลานตากจำลองขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 570 มม. สูง 900 มม. ภายในบรรจุชั้นกรอง 3 ชั้น ชั้นล่างเป็นกรวดขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10-15 มม. หนา 100 มม. ชั้นกลางเป็นทรายหยาบขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 3-5 มม. หนา 100 มม. และชั้นบนสุดเป็นทรายซึ่งมีขนาดประสิทธิผล 0.36 มม. และมีสัมประสิทธิ์ความสม่ำเสมอ 1.48 หนา 350 มม. โดยใช้สลัดจ์ซึ่งนำมาจากระบบบำบัดน้ำเสียแบบต่าง ๆ ของโรงงานต่างชนิดแปรความเข้มข้นของของแข็งแขวนลอยในสลัดจ์ให้แตกต่างกัน4 ค่า และแบ่งการทดลองออกเป็น 2 ชุด คือชุดควบคุม(ไม่แยกน้ำใส) และชุดทดลอง (แยกน้ำใสส่วนบนออกหลังสลัดจ์จมตัว) โดยที่แต่ละชุดใช้ปริมาตรสลัดจ์ 76.5 ลิตร (สมดุลกับความหนาของชั้นสลัดจ์เมื่อเริ่มตากเท่ากับ 30 ซม.)เพื่อศึกษาผลของการแยกน้ำใสส่วนบนที่มีต่อเวลในการตากสลัดจ์ เปรียบเทียบกับกรณีควบคุมซึ่งไม่มีการแยกน้ำใสส่วนบน นอกจากนี้ในงานวิจัยนี้ยังได้ศึกษาความสัมพันธ์ของความเข้มข้นของของแข็งแขวนลอย, ความต้านทานจำเพาะ(r), capillary suction time (CST) และระยะเวลาตากแห้ง (จนได้ความเข้มข้นของของแข็งในสลัดจ์ไม่น้อยกว่า20 เปอร์เซ็นต์) และศึกษาสัดส่วนของปริมาณน้ำที่ระบาย,ปริมาณน้ำใสที่แยกได้ และปริมาณน้ำที่ระเหยจากสลัดจ์ประเภทหนึ่ง ๆ ด้วย ผลการวิจัยในครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าหากสลัดจ์มีสมบัติที่แยกเป็นชั้นน้ำอยู่เนือชั้นสลัดจ์จนลานตากการแยกน้ำใสส่วนบนออกก็สามารถช่วยลดเวลาในการตากแห้งได้บ้าง(ลดลงได้ 1/2 ถึง 1 วัน) แต่ถ้าสลัดจ์ไม่สามารถแยกเป็นชั้นนำ้ที่สามารถดึงออกได้ เวลาในการตากสลัดจ์ให้แห้งเป็นกากของแข็ง (20 เปอร์เซ็นต์ของของแข็ง) สำหรับกรณีชุดควบคุมและกรณีชุดทดสอบก็ไม่แตกต่างกัน และจากการเปรียบเทียบสัดส่วนของปริมาณน้ำทั้ง 3 ส่วน พบว่าปริมาณของความสัมพันธ์ของความเข้มข้นของของแข็งแขวนลอย, ความต้านทานจำเพาะ (r), capillary suctiontime (CST) และระยะเวลาตากแห้งพบว่าเมื่อความเข้มข้นของของแข็งแขวนลอยเพิ่มขึ้น ค่า CST และค่าระยะเวลาตากแห้งจะเพิ่มขึ้นด้วย ดังนั้นค่า CST และความเข้มข้นของของแข็งในสลัดจ์จึงสามารถใช้ในการทำนายเวลาในการตากสลัดจ์ได้ โดยเฉพาะการวัด CST สามารถทำได้ง่ายและใช้เวลาไม่มาก ในขณะที่ความต้านทานจำเพาะไม่สามารถบอกลักษณะความสัมพันธ์กับพารามิเตอร์อื่น ๆ ได้