วัตถุประสงค์สูงสุดของโครงการวิจัยนี้เพื่อศึกษาประยุกต์ใช้ระบบรีเวิร์สไมเซลล์สำหรับปฏิกิริยาที่มีไลเปสจาก Candidacylindracea เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาโดยใช้ปฏิกิริยาทรานเอส-เทอริฟิเคชันของเรซิมิกเมนทอลและไตรอะซิตินเป็นปฏิกิริยาต้นแบบและทำการเปรียบเทียบระบบรีเวิร์สไมเซลล์ที่ศึกษานี้กับระบบตัวทำละลายอินทรีย์ไอโซออกเทนในแง่ของอัตราการเกิดปฏิกิริยาจำเพาะและเปอร์เซ็นต์การเกิดปฏิกิริยา การทดลองถูกแบ่งออกเป็น 2 ขั้นตอนคือ หนึ่ง การหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการละลายของไลเปสในระบบรีเวิร์สไมเซลล์ของ SDEHP ในไอโซออกเทน โดยพบว่าสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการละลายคือ0.1 โมลาร์ SDEHP, 0.1 โมลาร์ โซเดียมคลอไรด์และ 0.05 โมลาร์ฟอสเฟตบัฟเฟอร์ และสอง การหาสภาวะที่เหมาะสมสำหรับการทำปฏิกิริยาทรานเอสเทอริฟิเคชันของเรซิมิกเมนทอลกับไตรอะซิตินโดยใช้ไลเปสเป็นตัวเร่งปฏิกิริยาในระบบรีเวิร์สไมเซลล์ของSDEHP (W(,O)) เท่ากับ 1.22, ความเข้มข้นของเรซิมิกเมนทอลเท่ากับ 38 มิลลิโมลาร์, ความเข้มข้นของไตรอะซิตินเท่ากับ65.5 มิลลิโมลาร์, ค่าความเป็นกรด-ด่าง เท่ากับ 6.7 และอุณหภูมิเท่ากับ 33.9 องศาเซลเซียส สำหรับการศึกษากลไกการเกิดปฏิกิริยานั้นพบว่ามีกลไกแบบแรนดอม ไบ-ไบ ซึ่งสามารถคำนวณค่าตัวแปรทางจลนพลศาสตร์ได้คือ V*(,max) = 14.5(...)mol. hr('-1).g-enz('-1) alphaK*(,A) = 2.07 mM,alphaK*(,B) = 3.39 mM,K*(,A) = 323.2 mM, K*(,B) =529.3 mM, K*(,il) = 2.47 mM, และ K*(,i2) = 11.32 mM 1 75.6 (1 + [B]) + 0.23 (1 + [A]) + 0.07 V [A][B] 2.5 [B] 11.3 เมื่อทำการเปรียบเทียบความเหมาะสมในการเป็นตัวกลางการเกิดปฏิกิริยาในระบบรีเวิร์สไมเซลล์ของ SDEHP ในไอโซออกเทนกับระบบของตัวทำละลายอินทรีย์ไอโซออกเทน พบว่าระบบตัวทำละลายอินทรีย์มีความเหมาะสมกว่าทั้งในแง่ของอัตราการเกิดปฏิกิริยาจำเพาะและเปอร์เซ็นต์การเกิดปฏิกิริยา