งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสังเคราะห์โพลิเอสเทอร์ชนิดไม่อิ่มตัวจากขวดพีอีทีที่ใช้แล้ว พีอีทีจะถูกดีโพลิเมอไรซ์ด้วยกระบวนการไกลโคไลซิสด้วยเอทธีลีนไกลคอลผสมกับโพรพีลีนไกลคอล (ไกลคอลผสม) ที่มากเกินพอที่อุณหภูมิ 190-200 องศาเซลเซียส โดยใช้ซิงค์อะซีเตตเป็นตัวเร่งปฏิกิริยา ผลิตภัณฑ์จากการไกลโคไลซิสจะทำปฏิกิริยากับมาเลอิคเอซิด เพื่อสังเคราะห์เป็นโพลิเอสเทอร์ชนิดไม่อิ่มตัว ในงานวิจัยนี้ทำการศึกษาเวลาของการดีโพลิเมอไรซ์และสัดส่วนจำนวนโมลระหว่างไกลคอลผสมและพีอีที ที่มีผลกระทบต่อคุณสมบัติของผลิตภัณฑ์จากการไกลโคไลซิสและโพลิเอสเทอร์ชนิดไม่อิ่มตัว จากการศึกษาพบว่าแรงกระทบและค่าความแข็งของโพลิเอสเทอร์ชนิดไม่อิ่มตัวจะเพิ่มขึ้นกับเวลาของการดีโพลิเมอไรซ์ ซึ่งเป็นผลมาจากปริมาณโมโนเมอร์ในผลิตภัณฑ์จากการไกลโคไลซิส และการเชื่อมโยงระหว่างสายโซ่โพลิเอสเทอร์ชนิดไม่อิ่มตัว ส่วนแรงกระทบจะเพิ่มขึ้นตามสัดส่วนจำนวนโมลระหว่างไกลคอลผสมและพีอีทีส่วนค่าความแข็งจะเพิ่มขึ้นเมื่อใช้สัดส่วนจำนวนโมลระหว่างไกลคอลผสมและพีอีทีต่ำๆ หลังจากนั้นค่าความแข็งจะสูงขึ้นเมื่อใช้สัดส่วนจำนวนโมลระหว่างไกลคอลผสมและพีอีทีสูงๆซึ่งเป็นผลมาจากปริมาณโมโนเมอร์ในผลิตภัณฑ์จากการไกลโคไลซิส การเชื่อมโยง และปริมาณไกลคอลที่เหลืออยู่