โครงการวิจัยนี้เป็นการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับใช้เป็นเครื่องมือตัดสินใจเบื้องต้นในการออกแบบชุดแลกเปลี่ยนความร้อนของเครื่องปรับอากาศ ที่มีขีดความสามารถการทำความเย็นระหว่าง 3,500 ถึง 8,790 วัตต์ เพื่อให้ได้ฟังก์ชันเป้าหมายซึ่งอยู่ในรูปของอัตราส่วนประสิทธิภาพพลังงาน (EER)ต่อต้นทุนการผลิตของเครื่องปรับอากาศสูงสุด ภายใต้ขอบเขตของตัวแปรตัดสินใจต่างๆ จำนวนทั้งสิ้น 14 ตัวแปร ซึ่งได้แก่อุณหภูมิควบแน่นของน้ำยา, อุณหภูมิระเหยของน้ำยา และขนาดต่างๆ ของคอยล์ เป็นต้น โดยที่กำหนดคุณสมบัติของคอมเพรสเซอร์มาให้ เครื่องปรับอากาศที่ได้เมื่อออกแบบที่ค่าอัตราส่วนประสิทธิภาพพลังงานต่อต้นทุนการผลิตสูงสุดมาเปรียบเทียบกับสมรรถนะที่ระบุของเครื่องปรับอากาศที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบันซึ่งมีขนาด 3,500 วัตต์ และใช้คอมเพรสเซอร์รุ่นเดียวกันจะเห็นได้ว่าเครื่องปรับอากาศที่ออกแบบนั้นสามารถลดต้นทุนในการผลิตลงได้ 23.4% แต่ให้ค่าอัตราส่วนประสิทธิภาพพลังงานนั้นลดลง 8.4% แต่ถ้าออกแบบที่ค่าอัตราส่วนประสิทธิภาพพลังงานสูงสุด จะทำให้ต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้น0.24% ขณะที่มีค่าอัตราส่วนประสิทธิภาพพลังงานที่สูงกว่าพิกัดที่ระบุของผู้ผลิต 4.5%