วัตถุประสงค์การวิจัยครั้งนี้ เป็นการศึกษาเพื่อการวิเคราะห์องค์ประกอบที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของนิสิตนักศึกษาระดับมหาวิทยาลัยในเขตกรุงเทพฯโดยการสุ่มตัวอย่างจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 450 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. การวิเคราะห์องค์ประกอบจากปัจจัยการใช้เวลาว่าง16 กิจกรรมของนิสิตนักศึกษาในกรุงเทพมหานคร พบว่าสามารถจัดองค์ประกอบได้ 2 องค์ประกอบ คือ กิจกรรมที่ต้องลงมือกระทำ(Active Activity) และกิจกรรมที่ไม่ต้องลงมือกระทำ(Passive Activity) 2. ลักษณะปัจจัยทางประชากรศาสตร์ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของนิสิตนักศึกษา คือตัวแปรชั้นปี, สาขาวิชา, ภูมิลำเนา และบุคคลที่พักอาศัยด้วย 3. กิจกรรมที่ต้องลงมือกระทำ (Active Activity)มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ 4. พฤติกรรมการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ 5. ความรู้ในประเด็นการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ ไม่พบความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์