การพัฒนาสารพลาสติกซินทิลเลเตอร์ ในการใช้งานด้านการตรวจนับกัมตภาพรังสี ได้รับความสนใจเป็นอย่างสูง ในช่วงต้นของการพัฒนาสารเหล่านี้ได้ถูกใช้เป็นสารเติมแต่งในพลาสติกซินทิลเลเตอร์ แต่พบว่าอายุการใช้งานสั้น ต่อมาจึงได้มีการปรับปรุงให้มีคุณภาพดีขึ้นโดยการนำมาทำให้เกิดเป็นพอลิเมอร์ร่วมกับมอนอเมอร์ตัวอื่นที่ไม่มีการเรืองแสง การสังเคราะห์ 4-คลอโร-5-(3',4'-ไดไนโตรฟินิล)-2-(4-ไวนิลฟินิล)ออกซาโซล ซึ่งเป็นสารใหม่มีทั้งหมด 8 ขั้นตอนขั้นตอนแรกเป็นการทำปฏิกิริยาออกซิเดชั่นของ 3-ไนโตร-4-โทลูอิดีนได้เป็น 3-ไนโตร-4-ไนโตรโซโทลูอีน และ 3,4-ไดไนโตรโทลูอีนได้ปริมาณผลิตภัณฑ์ 92% และ 96% ตามลำดับ หลังจากนั้นหมู่เมธิลได้ถูกเปลี่ยนให้เป็นกรดคาร์บอกซิลิค แอซิดคลอไรด์ และแอโรอิลโซยาไนด์ โดยให้ปริมาณผลิตภัณฑ์เป็น 89% 99% และ 20.2 กรัมตามลำดับ ขั้นตอนที่หกเป็นปฏิกิริยาการรวมตัวของ 3,4-ไดไนโตรเบนโซอิลไซยาไนด์กับพาราเอธิลเบนซัลดีไฮด์ จะได้อนุพันธ์ของออกซาโซลเป็น 4-คลอโร-5-(3',4'-ไดไนโตรฟินิล)-2-(4-เอธิลฟินิล)ออกซาโซล(8.2 กรัม) จากนั้นหมู่เอธิลจึงถูกเติมหมู่โบรมีนด้วยเอ็น-โบรโมซัคซินิไมด์ แล้วจึงตามด้วยการเปลี่ยนหมู่โบรโมเอธิลให้เป็นหมู่ไวนิลในขั้นตอนสุดท้ายซึ่งให้ปริมาณของผลิตภัณฑ์เป็น6.4 กรัม และ 0.7 กรัม, ตามลำดับ ตลอดการทดลองนี้มีการยืนยันโครงสร้างของสารที่สังเคราะห์ได้ทั้งหมดด้วยเครื่องมือทางสเปกโทรสโคปี (เครื่องฟูริเออร์ทรานฟอร์มอินฟราเรดสเปกโทรมิเตอร์(เอฟทีไออาร์) และเครื่องนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์สเปกโทรมิเตอร์(เอ็นเอ็มอาร์))