การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาหารูปแบบกระบวนการช่วยเหลือเด็กที่ถูกล่วงเกินทางเพศที่มีอยู่ในสังคมไทย ศึกษาแนวคิดและวิธีการปฏิบัติของกลุ่มวิชาชีพที่มีบทบาทเกี่ยวข้องกับการช่วยเหลือเด็กที่ถูกล่วงเกินทางเพศ และหาแนวทางช่วยเหลือที่เหมาะสมในมุมมองของนักวิชาชีพที่เกี่ยวข้อง กลุ่มตัวอย่างรวมทั้งสิ้น 30 คนซึ่งได้แก่ นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา นักกฎหมายแพทย์ทั่วไป (กุมารแพทย์ สูตินรีแพทย์ นิติแพทย์ นิติจิตแพทย์)จิตแพทย์เด็กและวัยรุ่น และตำรวจ ซึ่งมีความรู้ ความเชี่ยวชาญ มีประสบการณ์ตรงในการช่วยเหลือเด็กที่ถูกล่วงเกินทางเพศ โดยใช้เดลฟายเทคนิค ผลการวิจัยพบว่า การช่วยเหลือเด็กที่ถูกล่วงเกินทางเพศในปัจจุบันยังไม่เหมาะสม นักวิชาชีพที่เกี่ยวข้องจำเป็นต้องเข้ามามีบทบาทในการช่วยเหลือ ซึ่งมีขั้นตอนใหญ่5 ขั้นตอน คือ 1. การดำเนินการทางกฎหมายโดยรวม : การหาข้อเท็จจริง การสืบสวน สอบสวน 2. การกระทำที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการยุติธรรม :การให้การ การเป็นพยานในศาล 3. การตรวจบันทึกหลักฐานทางสุขภาพกาย สุขภาพจิตและการบำบัดฟื้นฟู 4. การแยกเด็กไปยังสถานที่ปลอดภัยและการติดตามดูแลเด็กหลังจากได้รับการบำบัดฟื้นฟู 5. การคุ้มครองเด็ก การส่งเด็กคืนสู่สังคมและการจัดการกับผู้ล่วงเกินทางเพศต่อเด็ก ในขั้นตอนที่ 4 และ 5 มีความคิดเห็นสอดคล้องกันในหมู่นักวิชาชีพ ขณะที่ขั้นตอนที่ 1, 2 และ 3 มีความไม่สอดคล้องกัน เช่น เรื่องเพศของผู้สัมภาษณ์ เรื่องกฎหมาย ข้อสรุปแนวทางในการช่วยเหลือ คือการจัดการโดยใช้Multidisciplinary Team โดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของเด็กเป็นสำคัญ