การศึกษานี้ได้ทำการตรวจเกล็ดเลือดในคนไข้ที่มีภาวะผิดปกติของเซลล์ประสาทเอมีน ได้แก่ โรคไมเกรน, โรคไมเกรนที่มีภาวะซึมเศร้า และ โรคพาร์กินสัน อย่างละ 10 ราย โดยใช้กล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนชนิดลำแสงส่องผ่าน เพื่อศึกษาถึงรูปลักษณ์ของเกล็ดเลือดในระดับกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนและนับจำนวนของแกรนนูลชนิดทึบ (dense granule),อัลฟาแกรนูล (alpha granule), ไมโตคอนเดรีย(mitochondria) และระบบ คานาลิคูลาร์ (canalicularsystem) ในเกล็ดเลือดที่อยู่ในระยะพัก (resting platelets)และ เกล็ดเลือดที่ถูกกระตุ้นด้วยผิวแก้ว (activated platelets)ผลการศึกษาพบว่าในคนไข้ไมเกรน เกล็ดเลือดมีจำนวนของแกรนนูลทึบสูงกว่าในคนปกติอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) และยังพบจำนวนของคานาลิคูไลที่โป่งพอง (dilted canaliculi)มากกว่าในคนปกติ (p<0.01) การศึกษาในคนไข้ไมเกรนที่มีภาวะซึมเศร้านั้นพบว่า จำนวนแกรนนูลทึบ ไม่แตกต่างจากกลุ่มคนปกติ แต่เมื่อเทียบกับในกลุ่มคนไข้ไมเกรนพบว่า จำนวนแกรนนูลทึบ ลดลงอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.01) นอกจากนี้ยังพบว่าในคนไข้ไมเกรนที่มีภาวะซึมเศร้า จะมีจำนวนคานาลิคูไลที่โป่งพอง มากกว่าในคนปกติอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งในระยะพักและถูกกระตุ้น (p<0.01) สำหรับการศึกษาในคนไข้โรคพาร์กินสัน พบว่า ในระยะพัก เกล็ดเลือดของคนไข้มีจำนวนแกรนนูลทึบ และจำนวนของคานาลิคูไลที่โป่งพองสูงกว่าในคนปกติ (p<0.01) ในขณะที่ภายหลังจากเกล็ดเลือดถูกกระตุ้น จำนวนของแกรนนูลทึบลดลง แต่จำนวนของคานาลิคูไลที่โป่งยังคงสูงกว่าปกติอย่างมีนัยสำคัญ(p<0.01) การเพิ่มจำนวนของแกรนนูลทึบ ซึ่งเป็นแหล่งที่เก็บสารเอมีนต่าง ๆ เช่น ซีโรโตนิน หรือ โดปามีนในโรคที่มีการพร่องสารเอมีนเหล่านี้ อาจเกิดจากกลไกการควบคุม (up regulation) ของเซลล์ และผลการศึกษาระบบคานาลิคูลาร์ มีส่วนเกี่ยวข้องกับการหลั่งมากเกิน(hypersecretion) ของเซลลในโรคเหล่านี้ได้ ผลการศึกษานี้สรุปได้ว่า โครงสร้างระดับกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนของเซลล์เกล็ดเลือด มีการเปลี่ยนแปลงในโรคที่เกิดจากภาวะผิดปกติของเซลล์ประสาทเอมีนซึ่งการเปลี่ยนแปลงนี้อาจเกี่ยวข้องกับพยาธิกำเนิดของโรคดังกล่าว