การศึกษาเกณฑ์มาตรฐานของกรับเสภา มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประวัติและวิวัฒนาการของกรับเสภาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 6 จนถึงปัจจุบัน 2) ศึกษาเกณฑ์มาตรฐานของกรับเสภา ตามระเบียบวิธีการใช้กรับเสภา ในวิชาการดุริยางค์ไทยและ 3) ศึกษาองค์ประกอบสำคัญที่ส่งผลให้กรับเสภามีคุณสมบัติแตกต่างกัน ผลการศึกษาพบว่า ในสมัยรัชกาลที่ 6 วิชาการเสภาได้รับการสืบทอดและกลั่นกรองจากราชสำนัก จนกระทั่งมีความรุ่งเรือง ส่งผลให้เกิดผู้ทรงคุณวิทยาที่มีความรู้ความสามารถและมีการสืบต่อวิชาการในระบบมุขปาฐะ สืบมาตามลักษณะสังคมไทยจนปัจจุบัน จากการศึกษาเกณฑ์มาตรฐานของกรับเสภา ตามระเบียบวิธีการใช้กรับเสภา ในวิชาการดุริยางค์ไทย พบว่ามีการกำหนดมาแล้วแต่ในอดีต แต่ต่อมามีความไม่ลงตัวทางวิชาการเกิดขึ้นจากการศึกษาพบว่า เกณฑ์มาตรฐานของกรับเสภาประกอบด้วยคุณสมบัติสำคัญ 3 ส่วนใหญ่ ๆ คือ 1) มาตรฐานด้านเสียง2) มาตรฐานด้านการปฏิบัติ และ 3) มาตรฐานด้านวัสดุอีกทั้งพบว่าปัจจัยที่ส่งผลให้กรับเสภามีคุณสมบัติแตกต่างกัน ประกอบไปด้วย การแต่งหน้ากรับให้เป็นร่องตรงกลางเสี้ยนไม้ และขนาดของกรับเสภา