ทำการตรวจหาแถบดีเอ็นเอที่ให้ความแตกต่างระหว่างกุ้งกุลาดำปกติและกุ้งกุลาดำทนโรคไวรัสตัวแดงดวงขาวด้วยเทคนิค Randomly AmplifiedPolymorphic DNA (RAPD) โดยการคัดเลือกไพรเมอร์ที่มีลำดับเบสไม่จำเพาะทั้งสิ้น 42 ไพรเมอร์ ซึ่งมี 26 ไพรเมอร์ที่เหมาะสมจะนำไปตรวจหาแถบดีเอ็นเอที่ให้ความแตกต่างระหว่างกุ้งปกติ และกุ้งทนโรค พบว่า ไพรเมอร์ OPA-04 และOPB-20 ให้แถบดีเอ็นเอที่พบในกุ้งปกติแต่ไม่พบในกุ้งทนโรค กล่าวคือ ไพรเมอร์OPA-04 ให้แถบดีเอ็นเอขนาดประมาณ 800 เบส และไพรเมอร์ OPB-20 ให้แถบดีเอ็นเอขนาดประมาณ 1,250 คู่เบส เมื่อทำการเพิ่มจำนวนกุ้งจนครบ 20 ตัวพบว่า ไพรเมอร์ OPA-04 ยังคงพบแถบดีเอ็นเอขนาด 800 คู่เบส ในกุ้งปกติทุกตัวส่วนไพรเมอร์ OPB-20 พบเพียง 12 ตัว จากตัวอย่างทั้งหมด 19 ตัว (63.2เปอร์เซนต์) และจากการนำกุ้งปกติกลุ่มอื่นๆ คือกุ้งจากจังหวัด สตูล-ตรัง (เก็บตัวอย่างในปี 1997) ตราด และอ่างศิลา มาตรวจสอบด้วยไพรเมอร์ OPA-04ผลปรากฎว่า กุ้งจากสตูล-ตรังที่เก็บในปี 1997 ให้แถบดีเอ็นเอขนาด 800 คู่เบสที่บางและไม่คมชัด สำหรับกุ้งกลุ่มอื่นไม่ปรากฎแถบดีเอ็นเอนี้ ทำการแยกชิ้นดีเอ็นเอขนาด 800 คู่เบส นำไปโคลนเข้าพลาสมิด pUC18แล้วทรานฟอร์มเข้าสู่เซลล์แบคทีเรีย DH5(+,a) พบโคลนเบอร์ 28 มีชิ้นดีเอ็นเอขนาด 800 คู่เบส ตามต้องการ จากการนำชิ้นดีเอ็นเอนี้ไปหาลำดับนิวคลีโอไทด์บางส่วนได้ 469 เบสและนำไปเปรียบเทียบกับยีนอื่นๆ ที่มีรายงานไว้ใน GenBankด้วยโปรแกรม BLAST พบว่าไม่มีความคล้ายคลึงกับยีนใดๆ จากลำดับนิวคลีโอไทด์ที่ได้นำมาทำการออกแบบไพรเมอร์เพื่อหาวิธีการตรวจที่จำเพาะต่อกุ้งกุลาดำปกติโดยเทคนิคพีซีอาร์ พบผลิตผลพีซีอาร์ขนาด 173 คู่เบสเฉพาะในกุ้งปกติ 80 และ15 เปอร์เซนต์จากกุ้งสตูล-ตรังที่เก็บตัวอย่างในปี 1996 และกุ้งสตูลที่เก็บตัวอย่างในปี 1997 ตามลำดับ แต่ไม่พบในกลุ่มกุ้งทนโรคและกุ้งปกติกลุ่มอื่น