การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบสุขภาพจิตและความต้องการบริการสุขภาพจิตในโรงเรียนของนักเรียนในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา กรุงเทพมหานคร ตามตัวแปรเพศ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วย นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 จำนวน 500 คน แยกเป็นนักเรียนชาย จำนวน 244 คนคิดเป็นร้อยละ 44.8 และนักเรียนหญิงจำนวน 256 คน คิดเป็นร้อยละ 51.2 จาก 82 โรงเรียน การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสำรวจสุขภาพจิต เอส ซี แอล 90 (SCL-90) และแบบสอบถามความต้องการบริการสุขภาพจิตในโรงเรียนซึ่งผู้วิจัยสร้างเองได้แบบสอบถามคืนมาจำนวน 500 ฉบับคิดเป็นร้อยละ 100จากนั้นผู้วิจัยได้นำข้อมูลมาวิเคราะห์ หาค่าร้อยละค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและการทดสอบค่า "ที"(t-test) เพื่อหาความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยมีดังนี้ 1. สุขภาพจิตของนักเรียนโดยรวมอยู่ในระดับปกติในด้านความรู้สึกผิดปกติของร่างกาย ด้านการย้ำคิดย้ำทำ ด้านความรู้สึกไม่ชอบติดต่อกับผู้อื่น ด้านซึมเศร้า ด้านความวิตกกังวล ด้านความก้าวร้าว ด้านความกลัว โดยไม่มีเหตุผลด้านหวาดระแวง และด้านอาการทางจิต 2. สุขภาพจิตของนักเรียนชายและนักเรียนหญิง ส่วนใหญ่ไม่มีความแตกต่างกัน ยกเว้น ด้านความกลัวโดยไม่มีเหตุผลและด้านอาการทางจิต ที่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยนักเรียนหญิงมีความกลัวโดยไม่มีเหตุผลมากกว่านักเรียนชาย และนักเรียนชายจะมีอาการทางจิตมากกว่านักเรียนหญิง 3. นักเรียนมีความต้องการบริการสุขภาพจิตในโรงเรียนในระดับมาก ทุกด้านได้แก่ ด้านการป้องกันการเกิดปัญหาสุขภาพจิต ด้านการส่งเสริมสุขภาพจิต และด้านการช่วยเหลือการรักษา 4. นักเรียนชายและนักเรียนหญิงมีความต้องการ บริการสุขภาพจิตในโรงเรียนในทุกด้านไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05