การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปฏิสัมพันธ์ของแบบการคิดและชนิดของมุมกล้องในการสาธิตการตัดต่อวีดิทัศน์ด้วยบทเรียนวีดิทัศน์ที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนิสิตปริญญาตรี กลุ่มตัวอย่างที่นำมาทดลองในครั้งนี้ เป็นนิสิตปริญญาตรีของคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยซึ่งกำลังศึกษาอยู่ในชั้นปีที่ 2 ปีการศึกษา 2539 ทั้งหมดจำนวน 150 คน นำมาผ่านการทดสอบ เดอะ กรุป เอมเบดเดดฟิกเกอร์ เทสต์ เพื่อแยกกลุ่มตามแบบการคิดฟิลด์ดิเพนเดนซ์ และฟิลด์ อินดิเพนเดนซ์ ในกลุ่มฟิลด์ดิเพนเดนซ์ นำมาผ่านการสุ่มอย่างง่าย เพื่อเข้ารับการทดลองศึกษาด้วยบทเรียนวีดิทัศน์ที่ใช้มุมกล้องออปเจคทีฟจำนวน 10 คน และมุมกล้องซับเจคทีฟ จำนวน 10 คนในกลุ่มฟิลด์ อินดิเพนเดนซ์ก็นำมาผ่านการสุ่มอย่างง่ายเช่นกัน เพื่อเข้าทดลองศึกษาบทเรียนวีดิทัศน์ ที่ใช้มุมกล้องออบเจคทีฟ จำนวน 10 คน และมุมกล้องซับเจคทีฟ จำนวน10 คน รวมเป็นกลุ่มทดลอง 4 กลุ่ม ผู้เข้าร่วมการทดลองในครั้งนี้ทั้งสิ้น 40 คน ผู้วิจัยได้เก็บและรวบรวมข้อมูลจากคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแล้วนำข้อมูลที่รวบรวมได้มาวิเคราะห์ทางสถิติโดยวิธีการวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง (TWO-WAY ANOVA) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นิสิตที่มีแบบการคิดต่างกัน คือ ฟิลด์ ดิเพนเดนซ์และฟิลด์ อินดิเพนเดนซ์เมื่อเรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์ที่ใช้มุมกล้องในการสาธิตการตัดต่อวีดิทัศน์ต่างกันมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ 2. นิสิตที่เรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์ที่ใช้มุมกล้องในการสาธิตการตัดต่อวีดิทัศน์ต่างกัน คือ มุมออบเจคทีฟและมุมซับเจคทีฟ มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยกลุ่มที่เรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์ที่ใช้มุมกล้องซับเจคทีฟ มีค่าเฉลี่ยของคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนสูงกว่ากลุ่มที่เรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์ที่ใช้มุมกล้องออบเจคทีฟ 3. นิสิตที่มีแบบการคิดต่างกัน คือ ฟิลด์ ดิเพนเดนซ์และฟิลด์ อินดิเพนเดนซ์ เมื่อเรียนด้วยบทเรียนวีดิทัศน์มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ