ในระบบการกระจายยาแบบใบสั่งรายตัวผู้ป่วยที่ไม่ได้ควบคุมปริมาณยาที่จ่ายให้ผู้ป่วยและไม่มีระบบการคืนยาทำให้เกิดปัญหายาเหลือค้างอยู่บนหอผู้ป่วยเป็นจำนวนมากทำให้เกิดการสูญเสียยา และอาจเป็นอันตรายต่อผู้ป่วยได้การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของการใช้มาตรการ 4 อย่างในการปรับปรุงระบบการกระจายยาบนหอผู้ป่วยในโรงพยาบาลพระมงกุฏเกล้า ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงความถี่ของการเบิกจ่ายยา การจัดระบบการคืนยาที่เหมาะสม การจัดทำบัญชีรายการยาเบิกสำรองประจำหอผู้ป่วย และการให้เภสัชกรเข้าไปมีส่วนร่วมในการดูแลรับผิดชอบยาที่มีอยู่บนหอผู้ป่วยร่วมกับพยาบาลประจำหอผู้ป่วย แสดงผลเปรียบเทียบความแตกต่างของก่อนและหลังทำการปรับปรุงระบบการกระจายยาด้วยจำนวนรายการและมูลค่าที่เปลี่ยนแปลงไปของยาเหลือค้างยาหมดอายุหรือยาเสื่อมสภาพ และยาหมุนเวียนของหอผู้ป่วยโดยทำการศึกษาวิจัยบนหอผู้ป่วยอายุรกรรม 1 หอและหอผู้ป่วยศัลยกรรม 1 หอในระหว่างเดือนกรกฎาคม 2539 - มีนาคม 2540 ผลของการวิจัยพบว่า จำนวนรายการของยาเหลือค้างบนหอผู้ป่วยอายุรกรรมลดลง 353 รายการ จาก 626 รายการ(ร้อยละ 56.39) คิดเป็นมูลค่า 931,648.55 บาท (ร้อยละ78.49) และหอผู้ป่วยศัลยกรรมลดลง 106 รายการจาก 277 รายการ(ร้อยละ 38.27) คิดเป็นมูลค่า 129,547.15 บาท (ร้อยละ57.81) ในส่วนของยาเหลือค้างเหล่านี้จะพบมียาหมดอายุหรือยาเสื่อมคุณภาพอยู่บนหอผู้ป่วยอายุรกรรมและหอผู้ป่วยศัลยกรรมซึ่งสามารถจัดการให้หมดไป 148 รายการ มีมูลค่า 70,615.70บาท และ 35 รายการ มีมูลค่า 14,614.90 บาท ตามลำดับยาหมุนเวียนของหอผู้ป่วยอายุรกรรมและหอผู้ป่วยศัลยกรรมสามารถนำมาใช้ 234 รายการ มีมูลค่า 394,232.80 บาท และ154 รายการ มีมูลค่า 41,390.30 บาท ตามลำดับ การใช้มาตรการ 4 อย่างร่วมกัน มีผลส่งเสริมการกระจายยาโดยลดจำนวนรายการและมูลค่าของยาเหลือค้างได้เป็นจำนวนรวม459 รายการ เป็นมูลค่า 1,061,195.70 บาท สามารถกำจัดยาหมดอายุหรือยาเสื่อมสภาพได้ทั้งหมด และสามารถนำยาส่วนหนึ่งมาใช้ให้เกิดประโยชน์ได้เป็นจำนวนรวม 388 รายการเป็นมูลค่า 435,623.10 บาท และแสดงว่าระบบการจัดการโดยใช้มาตรการผสมผสานนี้มีผลในการควบคุมการกระจายยาได้อย่างมีประสิทธิภาพ