หลักการแพร่กระจายของเสียงภายนอกอาคารถูกนำมาใช้พัฒนาแบบจำลองคณิตศาสตร์ในการทำนายค่าระดับเสียงจากโรงไฟฟ้ากังหันแก๊ส เพื่ออธิบายค่าความไม่แน่นอนของแบบจำลองคณิตศาสตร์ มีการตรวจวัดระดับความดันเสียง (Sound PressureLevel, SPL) ณ โรงไฟฟ้าระยอง ในช่วงฤดูแล้ง ตามมาตรฐานISO1996/1 และ Equals Angle Method คำนวณค่าระดับกำลังเสียง (Sound Power Level, PWL) ของแหล่งกำเนิดเสียงตามมาตรฐาน ISO 3476 การตรวจวัดและการคำนวณเพื่อพิจารณาเลือกแหล่งกำเนิดเสียงที่สำคัญในการใช้แบบจำลองคณิตศาสตร์ใช้วิธีการหาค่า PWL ของแหล่งกำเนิดเสียงหลักจากการตรวจวัด SPL ภายนอกอาคาร แหล่งกำเนิดเสียงที่สำคัญที่ใช้ คืออาคารแหล่งกำเนิดเสียงหลัก (Main Building) และหอหล่อเย็น(Cooling Tower) คำนวณ PWL ของแหล่งกำเนิดเสียงทั้งสองโดยใช้วิธีการของ Colenbrander และวิธี Area Surface ตามลำดับค่า PWL ของอาคารแหล่งกำเนิดเสียงหลักส่วนซ้าย ขวา และตรงกลาง มีค่าเท่ากับ 114.7, 112.9, และ 118.2 เดซิเบลตามลำดับ ค่า PWL ของอาคารหอหล่อเย็น มีค่าเท่ากับ 116.7เดซิเบล ในขณะที่ทำการตรวจวัด SPL ณ จุดรับเสียงใด ๆภายนอกอาคาร ได้ทำการเก็บค่าข้อมูลของค่าแก้ไขระหว่างทางเดินเสียงในแต่ละเส้นทางเดินเสียงในสิ่งแวดล้อมไปด้วย ผู้ทำการศึกษาได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์ด้วยโปรแกรมภาษา Visual Basic เพื่อช่วยการคำนวณในแบบจำลองนี้โปรแกรมสามารถนำเข้าค่า SPL จากการตรวจวัด เพื่อคำนวณPWL จากแหล่งกำเนิดเสียงอุตสาหกรรม หรือค่า PWL จากข้อมูลพื้นฐานของเครื่องจักร และข้อมูลของค่าแก้ไขของเส้นทางเดินเสียงต่างๆ เพื่อใช้คำนวณค่าระดับเสียง ณ จุดใด ๆ ภายนอกอาคาร เมื่อนำค่า SPL ที่คำนวณได้เปรียบเทียบกับค่า SPLที่ตรวจวัดได้จริง ผลการเปรียบเทียบจะนำไปใช้อธิบายระดับความถูกต้องของแบบจำลองคณิตศาสตร์นี้ จากกราฟการกระจายตัวของข้อมูลแสดงช่วงของค่าความถูกต้องของแบบจำลองคณิตศาสตร์ที่เบี่ยงเบนไปจากเส้นสมดุล เมื่อมีการพิจารณาสภาวะการณ์ที่เหมาะสมแล้ว มีค่าอยู่ในช่วง 10 เดซิเบล จากข้อมูลที่ตรวจวัดได้ นอกจากนี้ยังพบว่าที่จุดตรวจวัดระดับเสียงในเขตอิทธิพลของด้านเหนือลม ค่า SPL ที่จุดตรวจวัดมีค่าต่ำกว่าที่ได้จากการคำนวณของแบบจำลองคณิตศาสตร์ และค่าแก้ไขทิศทางของแหล่งกำเนิดเสียง (Directivity) ซึ่งเกิดจากตำแหน่งที่ตั้งของแหล่งกำเนิดเสียงและสภาพแวดล้อมมีผลต่อผลการที่ทำนายได้จากแบบจำลองคณิตศาสตร์ด้วย