วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อต้องการที่จะเปรียบเทียบสภาพเศรษฐกิจ-สังคม การใช้ที่ดินและสถานะการที่อยู่อาศัยซึ่งรวมถึงความต้องการที่อยู่อาศัยและแนวทางการจัดการที่อยู่อาศัย ในเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ และเทศบาลตำบลหัวหิน ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่า เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์มีบทบาทพื้นฐานเป็นเมืองราชการคลุมพื้นที่ประมาณ14 ตารางกิโลเมตร ยังมีสภาพแวดล้อมเป็นธรรมชาติ และค่าครองชีพไม่สูงมากนัก ในขณะที่หัวหินเป็นเมืองท่องเที่ยวมีพื้นที่กว้าง 72 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีผู้คนหนาแน่น ในช่วงปลายสัปดาห์และวันหยุดราชการ และมีค่าครองชีพสูง ความต้องการที่อยู่อาศัยศึกษาได้ในเขตเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์มีลักษณะที่เป็นจริง เกิดจากความต้องการของข้าราชการสูงอายุที่ต้องการอยู่อาศัยในเมืองประจวบคีรีขันธ์หลังจากเกษียณอายุ อย่างไรก็ตามความต้องการที่อยู่อาศัยในเทศบาลตำบลหัวหินเป็นลักษณะฉาบฉวย และเปลี่ยนมือความเป็นเจ้าของค่อนข้างสูง ความต้องการที่อยู่อาศัยเป็นลักษณะบ้านหลังที่ 2 และเป็นความต้องการของผู้ที่อาศัยอยู่ในจังหวัดอื่น ซึ่งทำให้ที่อยู่อาศัยเหล่านี้ว่างเปล่าในวันที่ไม่ใช่วันสุดสัปดาห์และวันนักขัตฤกษ์ส่วนอีกกลุ่มหนึ่งเป็นของนักลงทุนเพื่อเก็งกำไร ซึ่งนอกจากทำให้ไม่มีผู้อยู่อาศัยแล้วยังทำให้ราคาที่อยู่อาศัยสูงมากขึ้นอีกด้วย ทางด้านความต้องการที่อยู่อาศัยของประชากรในเขตเทศบาลทั้ง 2 แห่ง ยังคงมีความต้องการค่อนข้างสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตเทศบาลตามถนนสายหลักที่มีสาธารณูปโภคสาธารณูปการครบถ้วน เทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์มีความต้องการสูง ร้อยละ 61.7 เป็นประเภทบ้านเดี่ยว และอาคารพาณิชย์ มีมูลค่าประมาณ 700,000-1,000,000 บาท สำหรับเทศบาลตำบลหัวหินมีความต้องการสูงถึงร้อยละ 73.1 เป็นประเภทบ้านเดี่ยวและทาวน์เฮ้าส์ มีมูลค่าประมาณ 300,000-500,000 บาท การจัดการที่อยู่อาศัยในเขตเทศบาลจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ทั้ง 2 แห่ง ประสพปัญหาความไม่เพียงพอของการให้บริการของรัฐ ทั้งในด้านสาธารณูปโภค สาธารณูปการ และด้านความปลอดภัยในทรัพย์สิน ซึ่งรัฐควรเพิ่มความสนใจรับรู้ถึงปัญหาและหาแนวทางกำหนดนโยบาย และแผนพัฒนาที่เหมาะสมสำหรับท้องถิ่นทั้งในระยะสั้นและระยะยาว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเทศบาลเมืองประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งเอกสิทธิ์ที่ดินส่วนใหญ่เป็นของรัฐ ควรกำหนดแผนและนโยบายการใช้ที่ดินให้สามารถพัฒนาตัวเมืองประจวบคีรีขันธ์ และบรรเทาปัญหาความต้องการที่อยู่อาศัยได้ในเวลาเดียวกัน