วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมาย เพื่อจะวิเคราะห์ประสิทธิภาพของโครงสร้างความสัมพันธ์ของปัจจัยที่กำหนดอุปสงค์และอุปทานในตลาดการผลิต ตลาดปัจจัย และตลาดการเงินอีกทั้งวิเคราะห์สัมประสิทธิสมการถดถอยของแบบจำลองวิเคราะห์ค่าความยืดหยุ่นของอุปสงค์และอุปทานของแบบจำลองตลอดจนการวิเคราะห์แบบจำลองต่อสถานการณ์ทั้งสามตลาด โดยใช้วิเคราะห์เชิงพรรณาและวิเคราะห์เชิงปริมาณ ผลการศึกษานี้ พบว่า เมื่อทดสอบแบบจำลองอุปสงค์และอุปทานกับสถานการณ์ในทั้ง 3 ตลาดแล้ว ตัวแปรที่กำหนดขึ้นทุกตัวสามารถอธิบายผลสถานการณ์ได้อย่างเหมาะสม โดยผู้ซื้อให้ความสนใจกับอัตราดอกเบี้ยระยะสั้น (MLR) เช่นเดียวกับผู้ลงทุน ให้เหตุผลเรื่องการผ่อนชำระและต้นทุนค่าก่อสร้างขณะที่ตลาดปัจจัยแรงงานนั้น ผู้ประกอบการจะพิจารณาถึงการจ้างแรงงานจากผลประโยชน์อื่นๆ (เงินล่วงเวลา โบนัสรายได้อื่นๆ) เนื่องจากเป็นค่าใช้จ่ายที่สูง และทางกลับกันคนงานจะพึงพอใจในงานก่อสร้างก็ต่อเมื่อได้รับเงินล่วงเวลาเพื่อการเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ทางด้านตลาดการเงินอยู่อาศัยธนาคารจะคำนึงถึงการอำนวยสินเชื่อธุรกิจนี้ โดยมุ่งเน้นถึงความสามารถสร้างรายได้จากดอกเบี้ยรับระยะสั้น (MOR)เป็นสำคัญ อย่างไรก็ตาม ธนาคารก็ต้องระมัดระวังภาวะเงินเฟ้อ ซึ่งมีผลต่อฐานะแหล่งเงินทุนของธนาคาร ส่วนผลการทดสอบค่าความยืดหยุ่น พบว่า การตัดสินใจซื้อบ้านผู้ซื้อจะมุ่งราคาบ้าน ส่วนด้านผู้ขายก็จะคำนึงถึงต้นทุนค่าก่อสร้างคือ ต้นทุนแรงงาน วัสดุก่อสร้างและการใช้เครื่องจักร โดยเฉพาะตลาดปัจจัยแรงงานนั้นผู้ลงทุนที่จะต้องการแรงงานจะอาศัยสถานการณ์ตลาดเป็นตัวกระตุ้น คือ เศรษฐกิจเงินลงทุนและผู้ซื้อ ในอีกด้านหนึ่งคนงานจะเสนอเข้ามาทำงานเมื่อถูกจูงใจด้วยรายได้เฉลี่ยสาขาก่อสร้าง การทดแทนเครื่องจักร ด้วยแรงงานและภาวะเศรษฐกิจ ด้านตลาดเงินธนาคารจะให้เงินกู้ ภายใต้สภาพคล่องทางการเงินและภาวะเงินเฟ้อที่พอเหมาะ โดยมีอิทธิพลจากฐานะแหล่งเงินทุนสำคัญ คือ เงินฝาก เงินกู้ยืมทั้งในและต่างประเทศ เงินกู้อื่น ๆ และสภาพคล่องการเงิน การพัฒนาที่อยู่อาศัยในประเทศไทยนั้น ต้องอาศัยโครงสร้างพื้นฐานที่เหมาะสมทั้งตลาดการผลิต ตลาดปัจจัยและตลาดการเงิน โดยเฉพาะที่มาจากการพัฒนาตลาดการเงินเป็นรากฐานสำคัญ เพื่อรองรับการพัฒนาในตลาดผู้ผลิต ตลาดปัจจัย และตลาดผู้ซื้อ