การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมของคนขับรถเมล์ชนิดธรรมดาขององค์การ ขสมก. ว่ามีพฤติกรรมช่วยแก้ปัญหาจราจรมากน้อยเพียงใด ศึกษาลำดับความสำคัญของพฤติกรรมของคนขับรถเมล์ และปัจจัยทางสังคมและเศรษฐกิจที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมที่ช่วยแก้ปัญหาการจราจร โดยศึกษาเฉพาะในเขตกรุงเทพมหานครเทคนิคที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสอบถาม การสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม ผลการศึกษาพบว่า พฤติกรรมที่ช่วยแก้ปัญหาจราจรมากซึ่งเป็นไปตามสมมติฐาน เรียงตามลำดับความสำคัญมีดังนี้ 1. พฤติกรรมไม่จอดรถกีดขวางการจราจร ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 193 2. พฤติกรรมการขับรถชิดขอบทางด้านซ้าย ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 182 ส่วนพฤติกรรมที่ช่วยแก้ปัญหาจราจรน้อยซึ่งไม่เป็นไปตามสมมติฐาน เรียงลำดับต่อจากพฤติกรรมข้างต้นมีดังนี้ 3. พฤติกรรมไม่จับรถฝ่าฝืนสัญญาณไฟจราจร ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 157 4. พฤติกรรมไม่ขับรถกีดขวางการจราจร ค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 153.8 5. พฤติกรรมการจับรถเคลื่อนออกด้วยความเร็วค่าดัชนีเฉลี่ยของตัวแปรในกลุ่มนี้เท่ากับ 130