การวิจัยนี้เป็นการศึกษาประสิทธิภาพและสภาวะที่เหมาะสมในการกำจัดสังกะสีและนิกเกิลในน้ำเสียสังเคราะห์โดยใช้ตัวกลางทรายเคลือบเหล็กออกไซด์และทรายเคลือบแมงกานีสออกไซด์ การวิจัยแบ่งเป็น 2 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนแรกศึกษาสภาวะที่เหมาะสมและความสามารถในการแลกเปลี่ยนไอออนของตัวกลางทั้งสองชนิด โดยทดลองกับน้ำเสียสังเคราะห์สังกะสีและน้ำเสียสังเคราะห์นิกเกิลที่ความเข้มข้น 10 มก./ล.20 มก./ล. และ 50 มก./ล. พีเอชเท่ากับ 5, 6, 7 และ 8ตามลำดับ ขั้นตอนที่สองศึกษาเปรียบเทียบปริมาณโลหะหนักที่หลุดออกมาจากการฟื้นอำนาจตัวกลางด้วยโซเดียมไนเตรท0.01 M และ 0.1 M เฉพาะสภาวะที่เหมาะสมต่อการแลกเปลี่ยนไอออนซึ่งได้จากขั้นตอนที่ 1 จากการทดลองในขั้นตอนแรกพบว่าทรายเคลือบเหล็กออกไซด์และทรายเคลือบแมงกานีสออกไซด์มีประสิทธิภาพในแลกเปลี่ยนไอออนสังกะสีและไอออนนิกเกิลได้ดีที่สุดที่ความเข้มข้นเท่ากับ 50 มก./ล. พีเอชเท่ากับ 6 โดยประสิทธิภาพในการแลกเปลี่ยนไอออนสังกะสีและไอออนนิกเกิลเท่ากับ 68.92% และ69.52% สำหรับทรายเคลือบเหล็กออกไซด์และเท่ากับ 60.66%และ 68.27% สำหรับทรายเคลือบแมงกานีสออกไซด์ ซึ่งปริมาณสังกะสีและนิกเกิลที่ทรายเคลือบเหล็กออกไซด์แลกเปลี่ยนได้เท่ากับ 1978.02 มก./ล.เรซิน และ 2136.33 มก./ล.เรซินและสังกะสีและนิกเกิลที่ทรายเคลือบแมงกานีสออกไซด์แลกเปลี่ยนได้เท่ากับ 2982.64 มก./ล.เรซิน และ 3057.52มก./ล.เรซิน จากการทดลองในขั้นตอนที่สองพบว่า การฟื้นอำนาจตัวกลางทั้งสองชนิดด้วยโซเดียมไนเตรท 0.1 M สามารถนำกลับโลหะหนักได้ในปริมาณมากกว่าการฟื้นอำนาจตัวกลางด้วยโซเดียมไนเตรท0.01 M ถึง 2-4 เท่าเมื่อตัวกลางคือทรายเคลือบเหล็กออกไซด์ และในกรณีที่ตัวกลางคือทรายเคลือบแมงกานีสออกไซด์นั้น โซเดียมไนเตรท 0.1 M สามารถนำกลับโลหะหนักได้ในปริมาณมากกว่าโซเดียมไนเตรท 0.01 M ถึง 12 เท่าในปริมาตรของโซเดียมไนเตรทที่เท่ากัน