วิทยานิพนธ์ศึกษาถึงแนวคำพิพากษาฎีกาที่วางหลักเกี่ยวกับ "คำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล" ผลการวิจัยพบว่าแนวคำพิพากษาฎีกาที่วางหลักเกี่ยวกับ "คำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล" มีแนวความคิดคล้ายคลึงกับหลัก "DeclaratoryJudgment" ในกฎหมายคอมมอนลอว์ ซึ่งมีขึ้นเพื่อประโยชน์ในเรื่องของการแสดงสิทธิของบุคคล เป็นคำพิพากษาที่ประกาศโดยศาลถึงการมีอยู่หรือไม่มีอยู่ในเรื่องของสิทธิบุคคลและถือเป็นวิธีการทางกระบวนพิจารณาความประการหนึ่งที่มีประสิทธิภาพในการระงับข้อพิพาทระหว่างบุคคล เป็นวิธีการหาข้อยุติข้อพิพาทโดยไม่จำเป็นต้องมีการพิพาทอยู่จริงซึ่งแตกต่างจากคำพิพากษาที่กำหนดแนวทางปฏิบัติโดยชัดแจ้ง(Executory Judgment) หรือคำพิพากษาเชิงบังคับ(Coercive Judgment) ซึ่งเป็นคำพิพากษาที่ใช้อย่างแพร่หลายในกระบวนการยุติธรรมของประเทศไทย โดยวัตถุประสงค์ในการศึกษาวิจัยมุ่งเน้นถึงหลักเกณฑ์ทางกฎหมายในระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ของประเทศอังกฤษเนื่องจากเป็นต้นกำเนิดของ "หลักคำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล" (Declaratory Judgment) โดยศึกษาถึงบ่อเกิดหรือจุดเริ่มต้นของคำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล และได้ศึกษาวิวัฒนาการของศาลในระบบคอมมอนลอว์ในการใช้ดุลพินิจของศาลในการสร้าง "หลักคำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล"และได้ศึกษาถึงประสิทธิภาพของหลักคำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล เพื่อศึกษาเปรียบเทียบถึงผลดีและผลเสียของคำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคลเพื่อเป็นแนวทางในการวิเคราะห์วิจัยถึงการนำ "หลักคำพิพากษาแสดงสิทธิของบุคคล"มาปรับใช้เพื่อให้เหมาะสมสำหรับกระบวนการยุติธรรมในประเทศไทย