การวางนัยทั่วไปมีความสำคัญอย่างยิ่งในศาสตร์ทางด้านการเรียนรู้โดยอุปนัย หรืออาจกล่าวได้ว่าบทนิยมทั่วไปของการอุปนัยมีพื้นฐานมาจากการแจงเหตุสู่ผลเชิงตรรกะ ซึ่งการเรียนรู้โดยอุปนัยส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้ นิยมใช้การแสดงอนุประโยคด้วยวิธีการวางนัยทั่วไปภายใต้เซตาสับซัมชันซึ่งคิดค้นโดย Plotkin เนื่องจากเทคนิคนี้เป็นเทคนิคที่มีประสิทธิภาพสูง และเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับผู้ที่ศึกษาทางด้านนี้ อย่างไรก็ตาม Muggleton ได้แสดงให้เห็นว่าวิธีของ Plotkin นี้มีความสามารถคำนวณหาการวางนัยทั่วไปเพียงกว้าง ๆ เท่านั้นโดยเฉพาะเมื่อใช้กับอนุประโยคชนิดอินไดเรกรูต ซึ่งเป็นอนุประโยคแบบรีเคอสีฟชนิดหนึ่ง ต่อมาIdestam-Almquist ได้เสนอเทคนิคที่เรียกว่าแอนตียูนิฟิเคชันแบบรีเคอสีฟ ที่สามารถใช้กับอนุประโยคชนิดอินไดเรกรูตได้แต่อย่างไรก็ตามยังมีอนุประโยคแบบครอสคอนเนกชันที่มีคุณสมบัติเป็นอินไดเรกรูต ซึ่งไม่สามารถหาได้โดยวิธีของIdestam-Almquist ดังนั้นวิธีดังกล่าวจึงไม่สมบูรณ์สำหรับอนุประโยคแบบครอสคอนเนกชัน ในงานวิจัยนี้ ผู้วิจัยได้พัฒนาเทคนิคสำหรับคำนวณหาการวางนัยทั่วไปของอนุประโยคชนิดอินไดเรกรูต เฉพาะอนุประโยคแบบฮอร์นเท่านั้น ผู้วิจัยได้กำหนดการพิสูจน์แบบเซต้า ซึ่งเป็นความสัมพันธ์สมมูลกับการแจงเหตุสู่ผล โดยใช้นิยามของรีโซลูชันและเซตาสับซัมชัน นอกจากนี้ผู้วิจัยยังได้ทำการออกแบบขั้นตอนวิธีแบบเจขึ้น เพื่อใช้คำนวณหาการวางนัยทั่วไปของอนุประโยคชนิดอินไดเรกรูตแบบครอสคอนเนกชันได้ และผลที่ได้คืออนุประโยคที่มีคุณสมบัติเป็นการวางนัยทั่วไปภายใต้การแจงเหตุสู่ผล