การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบอาการพาร์กินโซนิซึ่มก่อนและหลังการรักษาด้วยไฟฟ้าในผู้ป่วยโรคจิตเภท โดยใช้รูปแบบการวิจัยเป็นแบบกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยโรคจิตเภท 9 ราย ของแผนกจิตเวชศาสตร์โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ที่เกิดอาการพาร์กินโซนิสซึ่ม ภายหลังการรักษาด้วยยาฮาโลเพอริดัล และมีข้อบ่งชี้ที่จะต้องได้รับการรักษาด้วยไฟฟ้า ใช้เทคนิคการสุ่มตัวอย่างแบบ accidentalsampling ผู้ป่วยแต่ละรายจะได้รับการประเมินอาการพาร์กินโซนิสซึ่ม โดยผู้วิจัยและจิตแพทย์ด้วยเครื่องมือWebster Rating Scale ก่อนและหลังการรักษาด้วยไฟฟ้าการวิเคราะห์ข้อมูลทำโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ paired t-test ผลการวิจัยพบว่า คะแนนรวมเฉลี่ยของอาการพาร์กินโซนิสซึ่ม ของกลุ่มตัวอย่างก่อนและหลังการรักษาด้วยไฟฟ้า แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ 0.05 (p<0.05) โดยที่คะแนนรวมเฉลี่ยอาการพาร์กินโซนิสซึ่มลดลงเฉลี่ย ร้อยละ55.21 หลังการรักษาด้วยไฟฟ้า ผลการวิจัยสรุปว่า การรักษาด้วยไฟฟ้า สามารถลดอาการพาร์กินโซนิสซึ่มที่เกิดจากยาต้านโรคจิต ในผู้ป่วยโรคจิตเภทได้