?? วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาและวิเคราะห์ถึงการใช้อำนาจของศาลฎีกาในคำวินิจฉัยของศาลฎีกาที่?913/2536?กรณีการยึดทรัพย์สินนักการเมือง?โดยศาลฎีกาวินิจฉัยว่าประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติฉบับที่?26?ซึ่งให้อำนาจแก่คณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินเพื่อวินิจฉัยให้ทรัพย์สินของนักการเมืองผู้ร่ำรวยผิดปกติตกเป็นของแผ่นดิน?ใช้บังคับมิได้?เพราะเหตุขัดหรือแย้งต่อธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร?พ.ศ.?2534????? ผลจากการศึกษาพบว่า?ศาลยุติธรรมได้ยืนยันบรรทัดฐานจากคำพิพากษาฎีกาคดีก่อน?ๆ?และขณะเดียวกันยังได้สร้างบรรทัดฐานขึ้นใหม่ในคำวินิจฉัยฉบับนี้?เพื่อยืนยันอำนาจศาลยุติธรรมในการพิจารณาวินิจฉัยกฎหมายมิให้ขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญ?ทั้ง?ๆ?ที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย?พ.ศ.2534?มีบทบัญญัติก่อตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ?เพื่อให้มีอำนาจพิจารณาวินิจฉัยปัญหาดังกล่าวแล้วก็ตาม ?? ดังนั้น?เพื่อป้องกันมิให้การใช้อำนาจระหว่างศาลยุติธรรมและคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ?ซึ่งอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งและไม่ลงรอยกันในเรื่องขอบเขตอำนาจที่อาจจะเกิดขึ้นได้?และโดยเฉพาะข้อโต้แย้งที่เกี่ยวโยงถึงหลักการแบ่งแยกอำนาจที่อาจถูกหยิบยกขึ้นโต้แย้งเสมอ?ๆ?จึงสมควรที่จะกำหนดขอบเขตอำนาจขององค์กรทั้งสอง?ดังนี้????? ควรกำหนดให้ศาลยุติธรรมมีอานาจพิจารณาวินิจฉัยว่า?บทบัญญัติแห่งกฎหมายใดขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญฉบับก่อน?ๆที่ถูกยกเลิกและสิ้นผลบังคับใช้แล้ว?โดยให้หมายรวมถึงกรณีประกาศหรือคำสั่งของคณะปฏิวัติรัฐประหารฉบับต่าง?ๆ?ที่มีปัญหาว่าขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญฉบับก่อน?ๆ?ด้วย?และขณะเดียวกันควรกำหนดให้คณะตุลาการรัฐธรรมนญมีอำนาจพิจารณาวินิจฉัยว่าบทบัญญัติแห่งกฎหมายใดขัดหรือแย้งต่อรัฐธรรมนูญฉบับปัจจุบันที่ได้ก่อตั้งคณะตุลาการรัฐธรรมนูญเท่านั้น?ทั้งนี้การกำหนดขอบเขตอำนาจเช่นนี้?ก็เพื่อก่อให้เกิดความชัดเจนในการใช้อำนาจ?ทั้งยังเป็นการตรวจสอบและถ่วงดุลการใช้อำนาจระหว่างองค์กรทั้งสองไปในตัวด้วยซึ่งจะสามารถขจัดปัญหาความขัดแย้งและความไม่ลงรอยกันในการใช้อำนาจดังกล่าวได้