การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของสมการถดถอยเชิงเส้นพหุ เมื่อค่าสังเกตของตัวแปรตามบางค่าเป็นค่าที่ถูกตัดทิ้งทางขวาและเป็นการตัดทิ้งประเภทที่ 1 ซึ่งวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้คือวิธีการของสมิธ (Smith Method) วิธีการประมาณด้วยภาวะน่าจะเป็นสูงสุด (Maximum Likelihood EstimationMethod) และวิธีการโมดิไฟด์แอคชัวเรียล (ModifiedActurial Method) ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้จากการจำลองด้วยเทคนิคมอนติคาร์โลกระทำซ้ำ 800 ครั้งในการศึกษาครั้งนี้ได้ทำการศึกษา เมื่อข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งมีการแจกแจงปกติ ขนาดตัวอย่างเป็น 10 20 30 50 และ100 สัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งเป็น 0.1 0.2 0.3 0.4และ 0.5 ในการเปรียบเทียบวิธีการประมาณค่าพารามิเตอร์ของแต่ละวิธีการนั้นจะพิจารณาหาค่ารากที่สองของค่าเฉลี่ยของความคลาดเคลื่อนกำลังสอง (RMSE) ของการประมาณค่าตัวแปรตามเป็นเกณฑ์ในการตัดสินใจ ซึ่งผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ วิธีการของสมิธจะให้ค่า RMSE ต่ำกว่าวิธีการอื่น ๆเมื่อสัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งเป็น 0.1 0.2 0.3 ณทุกระดับของขนาดตัวอย่างและจำนวนตัวแปรที่ศึกษา ยกเว้นกรณีที่ขนาดตัวอย่างเท่ากับ 10 จำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ5 สัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งเป็น 0.1 วิธีการโมดิไฟด์แอคชัวเรียลจะให้ค่า RMSE ต่ำกว่าวิธีการอื่น และเมื่อจำนวนตัวแปรอิสระเท่ากับ 7 สัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งเป็น 0.2 และ 0.3 วิธีการประมาณด้วยภาวะน่าจะเป็นสูงสุดจะให้ค่า RMSE ต่ำกว่าวิธีการอื่นเมื่อสัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งเป็น 0.4 และ 0.5 ทุกระดับของขนาดตัวอย่างและจำนวนตัวแปรที่ศึกษาพบว่าวิธีการประมาณด้วยภาวะน่าจะเป็นสูงสุดจะให้ค่า RMSE ต่ำกว่าวิธีการอื่น ๆ ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อค่า RMSE คือ ขนาดตัวอย่างและส่วนสัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้งนั้นคือค่า RMSE จะแปรผกผันกับขนาดตัวอย่าง และจะแปรผันโดยตรงกับสัดส่วนของข้อมูลที่ถูกตัดทิ้ง