การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาการปรากฎความหมาย หน้าที่ และรูปของดัชนีปริจเฉท "นะ" แต่ละดัชนีตลอดจนการปรากฎร่วมระหว่างดัชนีปริจเฉท "นะ" กับดัชนีปริจเฉทอื่น ๆ ที่ปรากฎในบทสนทนาของผู้พูดภาษาไทยกรุงเทพฯสำหรับข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยนี้ได้จากการบันทึกเทปการสนทนาที่เกิดขึ้นจริง และเป็นการสนทนาแบบกันเองระหว่างผู้ร่วมสนทนาที่ใช้ภาษาไทยกรุงเทพฯ ในการสื่อสารและนำมาถ่ายถอดเป็นตัวอักษรภาษาไทย ยกเว้นดัชนีปริจเฉท "นะ"เท่านั้นที่จะถ่ายถอดเป็นสัทอักษรรวมเป็นเวลา 60 นาที อันประกอบด้วยบทสนทนาจากสถานการณ์ที่แตกต่างกันรวมทั้งสิ้น8 บทสนทนาทั้งนี้ผู้วิจัยได้ใช้รูปทฤษฎีปริจเฉทของ Schiffrin(1987) เป็นกรอบทฤษฎีสำหรับการวิจัยนี้ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ดัชนีปริจเฉท "นะ" มีรูปแปรที่แตกต่างกันทั้งสิ้น 27 รูป โดยรูปแปรเหล่านี้จะแสดงถึงความหมายเชิงทัศนคติ อารมณ์ รวมทั้งความรู้สึกนึกคิดของผู้พูด ทั้งนี้จากการศึกษารูปแปรทั้ง 27 รูป ชี้ให้เห็นว่าดัชนีปริจเฉทที่เรียกโดยรวมว่า ดัชนีปริจเฉท "นะ" นั้นเป็นดัชนีปริจเฉท 3 ดัชนี คือ ดัชนีปริจเฉท น่ะ (,(1))น่ะ (,(2)) และ นะ โดยดัชนีปริจเฉท (,(1)) และ นะจะแสดงหน้าที่หลักในระนาบโครงสร้างเนื้อความ โดยมีหน้าที่หลักในการแสดงแก่นความ และแสดงเนื้อหาตามลำดับ ในขณะที่ น่ะ(,(2)) มีหน้าที่หลักในการแสดงสถานภาพของข้อมูลที่ผู้พูดคาดว่าผู้ฟังรู้แล้ว ซึ่งเป็นการแสดงหน้าที่ในระนาบสถานะของเนื้อหา อย่างไรก็ตามพบว่า การปรากฎของดัชนีปริจเฉททั้ง 3 นี้ ล้วนส่งผลให้การแสดงความหมายของหน่วยย่อยในผลัดที่ปรากฎร่วมมีความชัดเจนยิ่งขึ้น สำหรับการปรากฎร่วมกับดัชนีปริจเฉทอื่นนั้น จากการศึกษาสรุปได้ว่า ดัชนีปริจเฉททั้ง 3 สามารถปรากฎร่วมได้ทั้งในตำแหน่งหน้า และหลังดัชนีปริจเฉทอื่น ยกเว้นดัชนีปริจเฉท น่ะ (,(1)) ที่สามารถปรากฎร่วมกับดัชนีปริจเฉทอื่นในตำแหน่งหน้าเท่านั้น