วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์ในการศึกษาและเปรียบเทียบประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นสมัยโทะกุงะวะกับนวนิยายเรื่องโชกุน และ กะอิจิน ของเจมส์ คลาเวลล์ เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างนวนิยายกับประวัติศาสตร์ ผลของการศึกษาและเปรียบเทียบนวนิยายทั้งสองเรื่องกับประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น พบว่าผู้ประพันธ์ได้ทำการเปลี่ยนแปลงข้อมูลประวัติศาสตร์ให้คลาดเคลื่อนหรือแตกต่างไปจากข้อเท็จจริง อีกทั้งยังมีการแต่งเติมเหตุการณ์และตัวละครที่ไม่ปรากฎมีจริงในประวัติศาสตร์ให้มีบทบาทสำคัญในนวนิยาย นอกจากนี้ผู้ประพันธ์ยังได้สอดแทรกภาพสังคมและประเพณีวัฒนธรรมของชาวญี่ปุ่นในยุคสมัยนั้น แต่ทั้งนี้การนำเสนอเรื่องราวเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมญี่ปุ่นในนวนิยายล้วนเป็นสิ่งที่ผู้ประพันธ์ได้ทำการศึกษามากพอสมควร เหตุที่ผู้ประพันธ์ทำการเปลี่ยนแปลงข้อมูลประวัติศาสตร์ก็เพราะว่าได้ยึดหลักการเขียนนวนิยายให้น่าสนใจและน่าตื่นเต้นชวนให้ติดตาม เพื่อความบันเทิงและความสนุกสนานแก่ผู้อ่านเป็นประการสำคัญ จึงทำให้ไม่คำนึงถึงความถูกต้องทางประวัติศาสตร์เป็นอันดับแรก แต่มุ่งไปที่การเขียนนวนิยายซึ่งผู้ประพันธ์ได้กล่าวไว้ว่านวนิยายไม่ใช่ประวัติศาสตร์ จึงไม่จำเป็นต้องมีความถูกต้องตรงตามประวัติศาสตร์ ดังนั้นผู้ประพันธ์จึงเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ และแต่งเติมเรื่องราวไปตามจินตนาการและความคิดของตน