การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของระบบยูเอเอสบีในการบำบัดน้ำเสียเข้มข้นสูงโดยใช้ถังยูเอเอสบีขนาด 192 ลิตรจำนวน2 ถัง ที่มีอุปกรณ์แยกก๊าซ - ตะกอนแขวนลอยแตกต่างกัน น้ำเสียที่ใช้ในการทดลองนี้เป็นน้ำเสียสังเคราะห์ โดยใช้น้ำสับปะรดเข้มข้นมาเจือจางให้มีค่าซีโอดีประมาณ 9,000 และ 12,000 มก./ล. ป้อนเข้าสู่ถังยูเอเอสบีทั้งสองถึงอย่างต่อเนื่องภายใต้ระยะเวลาเก็บกักน้ำ 24 ชั่วโมง ทำให้มีค่าออร์กานิกโหลดดิง 9.0 และ 12.0 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ตามลำดับ และได้มีการเติมไนโตรเจน และฟอสฟอรัสเพื่อให้มีอัตราส่วนซีโอดี ต่อ ไนโตรเจน ต่อ ฟอสฟอรัสในอัตราส่วน 100 ต่อ 3 ต่อ 1 ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า ระบบยูเอเอสบีสามารถบำบัดน้ำเสียความเข้มข้นสูง ได้อย่างมีประสิทธิภาพที่ออร์กานิกโหลดดิง 9.0 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน สามารถลดค่าซีโอดีได้ร้อยละ 80 - 90 ปริมาณก๊าซชีวภาพทั้งหมดที่เกิดขึ้นเฉลี่ย 431 - 561 ลิตร/วัน โดยมีก๊าซมีเทนในสัดส่วนร้อยละ 70 อัตราการผลิตก๊าซมีเทนประมาณ 0.22 - 0.24 ลบ.ม./กก.ซีโอดีที่ถูกกำจัดและที่ออร์กานิก-โหลดดิง 12 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วันสามารถลดค่าซีโอดีได้สูงถึงร้อยละ83 - 90 ปริมาณ ก๊าซชีวภาพทั้งหมดที่เกิดขึ้นเฉลี่ย 565 - 641 ลิตร/วันมีก๊าซมีเทนในสัดส่วนร้อยละ 69 - 73 อัตราการผลิตก๊าซมีเทนประมาณ0.22 ลบ.ม./กก.ซีโอดีที่ถูกจำกัดความแตกต่างของอุปกรณ์แยกก๊าซ - ตะกอนแขวนลอย ไม่ได้แสดงผลที่แตกต่างต่อประสิทธิภาพของระบบอย่างมีนัยสำคัญและสรุปได้ว่าประสิทธิภาพของระบบยูเอเอสบีจะสูงขึ้นอย่างชัดเจนเมื่อเติมธาตุนิกเกิลและโคบอลท์ ที่ออร์กานิกโหลดดิง 9.0 และ 12.0 กก.ซีโอดี/ลบ.ม.-วัน ข้อที่ควรสังเกตุในท้ายที่สุดคือ ระบบยูเอเอสบี จะทำงานได้ดีดังกล่าวข้างต้นก็ต่อเมื่อมีการเติมนิเกิลและโคบอลท์ให้กับน้ำเสียด้วย มิฉะนั้นประสิทธิภาพในการบำบัดน้ำเสียจะลดลงเป็นอย่างมาก อัตราส่วนซีโอดี ต่อนิเกิลและซีโอดี ต่อ โคบอลท์เท่ากับ 100 ต่อ 0.01 และ 100 ต่อ 0.01ตามลำดับ