วิทยานิพนธ์นี้กล่าวถึงการพัฒนาเครื่องอ่านคำไทยที่สามารถอ่านสตริง ของพยางค์ไทยคำเดี่ยวที่แยกระหว่างพยางค์เดียวด้วยช่องว่างให้เป็นเสียง ความ เร็วในการอ่านสามารถปรับได้ 4 ระดับโดยไม่ทำให้ความถี่ของพิตซ์และคุณลักษณะ ทางเสียงเปลี่ยนไป ช่วงเงียบระหว่างพยางค์ที่ต่อเนื่องสามารถปรับเปลี่ยนได้โดย การแทรกคำสั่งพิเศษลงในสตริง เครื่องอ่านนี้มีทางเข้าออกแบบอนุกรมที่ทำงานแบบ โมเดมหลอกสำหรับการรับสตริงข้อมูลจากอุปกรณ์ภายนอกใด ๆ เช่นเครื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล ฮาร์ดแวดร์หลักของเครื่องอ่านนี้ประกอบด้วยไมโครคอนโทรลเลอร์ 8 บิต ที่มีหน่วยความจำแรมขนาด 32 กิโลไบต์และหน่วยความจำรอมขนาด 64 กิโลไบต์ ส่วนจัดการหน่วยความจำเสียงขนาด 3 เมกะไบต์ ตัวแปลงสัญญาณดิจิตอลเป็นแอนะ ล็อกขนาด 8 บิต และลำโพง ส่วนจัดการหน่วยความจำเสียงจะเก็บคลื่นเสียงของ หน่วยคู่เสียงทั้งหมดที่อัตราการสุ่มข้อมูล 16 กิโลเฮิรตซ์ขนาดความละเอียดของข้อมูล 8 บิต และการบีบอัดสัญญาณได้ใช้เทคนิคเอดีพีซีเอ็มแบบไม่สูญเสียข้อมูล กลไก การอ่านออกเสียงของแต่ละพยางค์ถูกกระทำโดยไมโครคอนโทรลเลอร์ซึ่งจะอ่านคลื่นเสียงของหน่วยคู่เสียงจากส่วนจัดการหน่วยความจำเสียงมาต่อกัน และส่งคลื่น เสียงที่ต่อกันนี้ไปยังลำโพงผ่านทางตัวแปลงสัญญาณดิจิตอลเป็นแอนะล็อก ซอฟต์แวร์ของไมโครคอนโทรลเลอร์ถูกแบ่งออกเป็นส่วนงานย่อย ๆ สำหรับ ทำงานที่สำคัญดังนี้ คือ 1) วิเคราะห์พยางค์ไทยคำเดี่ยวและพยางค์ออกเป็น 4 ส่วนคือ พยัญชนะต้น สระวรรณยุกต์ และตัวสะกด โดยใช้กฎเกณฑ์ที่คิดค้นขึ้น 2) การใช้รูปสัทอักษรสากลแทนเสียงของพยางค์ที่วิเคราะห์ 3)การพิจารณาหาหน่วยคู่ เสียงที่สามารถนำมาต่อกันเป็นเสียงของพยางค์ไทยที่กำหนด ทั้งนี้โดยอิงผลงานวิจัย ของหน่วยปฏิบัติการวิจัยทางภาษาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 4) การคลาย สัญญาณเสียงจากส่วนจัดการหน่วยความจำเสียง