การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเพื่อหาค่าพารามิเตอร์ทางชลศาสตร์ที่เหมาะสม เพื่อใช้ในการประมาณอัตราการตกตะกอนในร่องน้ำกรุงเทพฯ โดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ การศึกษาครอบคลุมการทบทวนสภาพทางชลศาสตร์และอุทกวิทยาบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา ปริมาณการตกตะกอนที่มีการวัดไว้เพื่อใช้ในการศึกษาเปรียบเทียบ ในการศึกษาครอบคลุมการจำลองสภาพการตกตะกอนในบริเวณปากแม่น้ำเจ้าพระยา ขนาด 16 x 20 ตารางกิโลเมตร โดยทำการคำนวณสภาพการไหลการเปลี่ยนแปลงของขนาดคลื่น การฟุ้งกระจายและตกตะกอนในสภาพแบบคงที่(steady state) และพิจารณาเฉพาะแหล่งตะกอนจากการพามาของแม่น้ำและคลื่นเท่านั้น ผลการศึกษาพบว่า สภาพการไหลสุทธิของกระแสน้ำจากแม่น้ำจะไหลออกจากปากแม่น้ำโดยทิศทางการไหลมีแนวโน้มไหลไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ การไหลในร่องน้ำจะมีขนาดมากบริเวณปากแม่น้ำและลดลงไปในแนวร่องน้ำจนถึงบริเวณทางโค้งของร่องน้ำ (กม. 5-6) สภาพคลื่นโดยเฉลี่ยในแนวร่องน้ำมีขนาดเล็ก คลื่นจะ พัดผ่านร่องน้ำและแตกตัวใกล้ชายฝั่ง การฟุ้งกระจายของตะกอนฟุ้งกระจายมากบริเวณปากแม่น้ำและแพร่มาถึงบริเวณทางโค้งของร่องน้ำ จากนั้นความเข้มข้นจะลดลงอย่างมากตามแนวถึงเขตนอกชายฝั่ง พารามิเตอร์ที่พิจารณาในการคำนวณอัตราการตกตะกอนในการศึกษาครั้งนี้คือ ค่าคงที่การแพร่และความเร็วในการตกตะกอน เมื่อพิจารณาจากแหล่งตะกอนสองแหล่งและเป็นค่าคงที่ทั้งปี จะได้ค่าคงที่ที่เหมาะสมจะมีค่าดังนี้ ค่าคงที่การแพร่เท่ากับ 0.15 และค่าความเร็วในการตกตะกอนเท่ากับ 5.0 เซนติเมตรต่อวินาที อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาอัตราการตกตะกอนเป็นรายเดือน ค่าความเร็วในการตกตะกอนที่ได้ ทำให้เกิดการตะกอนมากไปและน้อยไปในรายเดือน จึงควรจะพิจารณาปรากฎการณ์การตกตะกอนแบบไม่คงที่ (unsteady state) และใช้ค่าพารามิเตอร์ในลักษณะเป็นตัวแปรสำหรับการศึกษาต่อไป