งานวิจัยนี้ มุ่งศึกษาถึงการสร้างสเปกตรัมการตอบสนองในช่วงอินอิลาสติกเพื่อใช้สำหรับออกแบบอาคารต้านแผ่นดินไหวในประเทศไทย ผลการวิจัยสามารถคาดคะเนอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดินและแสดงแผนที่เส้นชั้นอัตราเร่งสูงสุด, แผนที่ แสดงความเข้มของแผ่นดินไหว, สเปกตรัมการตอบสนองของอัตราเร่งในช่วงอิลาสติก, สเปกตรัมการตอบสนองของอัตราเร่งในช่วงอินอิลาสติก และนอร์มัลไลซด์สเปกตรัมความต้องการของกำลังคลาก จากข้อมูลแผ่นดินไหวในอดีตที่เกิดขึ้นรอบ ๆ ประเทศไทยตั้งแต่ปี 2506-2532 ได้ทำการหาอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดินที่จุดพิจารณาโดยการ การใช้แบบจำลองการลดลงของอัตราเร่งที่ผิวของ Esteva จากนั้นใช้วิธีมองทีคาร์โล ทำการจำลองเหตุการณ์ การเกิดแผ่นดินไหวจำนวน 1,000 ครั้ง โดยวิธีการที่เสนอโดยปณิธานลักคุณะประสิทธิ์ และคณะ (2532) นำค่าเฉลี่ยอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดิน และค่าเฉลี่ยบวกค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของอัตราเร็วสูงสุดที่ผิวดินของที่จุดต่าง ๆ มาใช้สร้างแผนที่แสดงเส้นชั้นอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดิน ผลการวิจัยพบว่าค่าเฉลี่ยบวกค่าเบี่ยงเบนมาตราฐานของอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดินในประเทศไทย มีค่าสูงสุดเท่ากับ 140 ซม./(วินาที)('2)ซึ่งสอดคล้องพอสมควรกับผลการวิจัยของปริญญาและประกาศ (2533) คลื่นแผ่นดินไหวจำลองจำนวน 100 คลื่นได้ถูกสร้างขึ้น โดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SIMQKE ให้มีขนาดอัตราเร่งสูงสุดที่ผิวดินเท่ากับ 140 ซม./(วินาที)('2) ทั้งนี้การจำลองแผ่นดินไหวระยะใกล้และไกลจากจุดที่พิจารณาเป็นระยะทางหลายร้อยกิโลเมตร ทำได้โดยการสุ่มค่าคาบเวลาเด่นของชั้นดินตั้งแต่ 0.3 ถึง2 วินาที จากสเปกตรัมการตอบสนองของอัตราเร่งในช่วงอิลาสติกซึ่งใช้ค่าเอนเวโลปพบว่าสำหรับโครงสร้างที่มีคาบเวลามากกว่า 0.7 วินาที ผลการตอบสนองจะมีค่าเพิ่มมากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับผลที่เทียบส่วนจากการวิจัยของ Rizzo และคณะ (2538) ซึ่งพิจารณาเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีระยะทางไม่เกิน 120 กิโลเมตร ในการสร้างสเปกตรัมการตอบสนองในช่วงอินอิลาสติก ได้ใช้แบบจำลองสติฟเนส-ดีเกรดดิงที่ประยุกต์จากการจำลองของ Takeda ซึ่งนิยมใช้จำลองพฤติกรรมของโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็ก โดยใช้ค่าสติฟเนสความเครียดแข็งเท่ากับ 3 % ของสติฟเนสอิลาสติก และกำหนดให้ความหน่วงของโครงสร้างมีค่าเท่ากับ 5 % ของความหน่วงวิกฤติ การคำนวณหาผลตอบสนองของระบบดีกรีความเป็นอิสระ เดี่ยวใช้วิธีอินติเกรตทีละขั้นโดยสมมติให้อัตราเร่งแปรเปลี่ยนเป็นเส้นตรง ผลการวิจัยพบว่าสเปกตรัมการตอบสนองในช่วงอินอิลาสติกสำหรับอัตราส่วนความเหนียว 2 และ 3 มีค่าลดลงจากสเปกตรัมการตอบสนองในช่วงอิลาสติกประมาณ 50 %และ 60 % ตามลำดับ และเป็นที่น่าสังเกตว่าค่าสเปกตรัมการตอบสนองสำหรับระบบโครงสร้างที่มีคาบเวลายาวจะมีค่าเพิ่มขึ้นโดยมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับงานวิจัยของ Miranda (1993) เนื่องจากการพิจารณาถึงแผ่นดินไหวระยะไกลในการวิจัยนี้