การเลือกวิธีการพยากรณ์ให้เหมาะสมสำหรับข้อมูลอนุกรมเวลาขึ้นอยู่กับลักษณะของของข้อมูล และการนำไปประยุกต์ใช้ ดังนั้นการใช้ค่าพยากรณ์ร่วมที่มาจากการรวมวิธีการพยากรณ์ต่าง ๆ เข้าด้วยกัน จึงเป็นทางเลือกสำหรับผู้ใช้โดยไม่ต้องตัดสินใจเลือกวิธีใดวิธีหนึ่ง การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบวิธีการพยากรณ์สำหรับข้อมูลอนุกรมเวลา ระหว่างการเลือกใช้การพยากรณ์แบบใดแบบหนึ่ง กับการใช้ค่าพยากรณ์ร่วม วิธีการพยากาณ์เดี่ยว ได้แก่ วิธีการปรับให้เรียบแบบเอกซโพเนนเชียลครั้งเดียว วิธีการปรับให้เรียบเอกซโพเนนเชียลแบบปรับอัตราส่วนวิธีการปรับให้เรียบแบบเอกซโพเนนเชียลซ้ำสองครั้ง และวิธีการปรับให้เรียบแบบเอกซโพเนนเชียลสองพารามิเตอร์ของ Holt และการใช้ค่าพยากรณ์ร่วมได้แก่การให้ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักด้วยวิธีการของ Bates,Granger และ Newbold วิธีค่าสัมบูรณ์ต่ำสุด และ วิธีการให้น้ำหนักที่เท่ากัน การเปรียบเทียบกระทำภายใต้สถานการณ์ของขนาดตัวอย่าง 5, 15,30, 50, และ 70 และข้อมูล 2 ลักษณะคือข้อมูลที่เคลื่อนไหวในระดับค่าเฉลี่ยและข้อมูลที่เคลื่อนไหวในลักษณะแนวโน้มเชิงเส้น เพื่อคำนวณหาค่าเฉลี่ยร้อยละของความคลาดเคลื่อนจากการพยากรณ์ (MAPE) ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ในสถานการณ์ที่ขนาดตัวอย่างเล็ก (5,15) ข้อมูลมีการเคลื่อนไหวในระดับค่าเฉลี่ย ควรใช้วิธีการปรับให้เรียบแบบเอกซโพแนนเชียลครั้งเดียวแต่ถ้าข้อมูลมีการเคลื่อนไหวในลักษณะแนวโน้มเชิงเส้น ควรใช้วิธีการปรับให้เรียบแบบเอกซโพเนนเชียลซ้ำสองครั้ง ส่วนในสถานการณ์ที่ขนาดตัวอย่างมีขนาดปานกลางถึงใหญ่ (30,50,70) ควรใช้ค่าพยากรณ์ร่วมด้วยวิธีค่าสัมบูรณ์ต่ำสุด