การศึกษาการกำจัดโลหะหนักในน้ำทิ้งจากการวิเคราะห์ค่าซีโอดีโดยวิธีการตกตะกอนผลึกทางเคมีในครั้งนี้ มีขั้นตอนในการศึกษา 3 ขั้นตอน คือ(1) การสำรวจและการรวบรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ (2) การศึกษาทดลองการตกตะกอนโลหะหนักด้วยสารเคมี และ (3) การวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายในการบำบัดน้ำเสีย ผลการวิเคราะห์น้ำเสียซีโอดีก่อนบำบัดของห้องปฏิบัติการทั้ง10 ที่ทำการสำรวจมีปริมาณโลหะปรอท โครเมียม เงิน และเหล็ก เฉลี่ยดังนี้คือ 1,341.20, 288.45,921.10 และ .153.18 มิลลิกรัมต่อลิตร ตามลำดับสำหรับการทดลองการตกตะกอน ด้วยสารเคมีได้ใช้สารเคมี 4 ชุด คือ โซเดียมคลอไรด์และโซเดียมไฮดรอกไซด์, โซเดียมไฮดรอกไซด์และโซเดียมซัลไฟด์,โซเดียมไฮดรอกไซด์และ โซเดียมไฮโดรเจนซัลไฟด์, โซเดียมไธโอซัลเฟตและโซเดียมไฮดรอกไซด์ โดยการทดลองที่มีความเหมาะสมที่สุดคือ การตกตะกอนด้วยโซเดียมไธโอซัลเฟต 10 กรัมและปรับพิเอชเป็น 7 ด้วยโซเดียมไฮดรอกไซด์เข้มข้น 50% น้ำหนักโดยปริมาตรต่อน้ำเสีย 500 มิลลิลิตร และทิ้งให้ตกตะกอนประมาณ 1 วัน ซึ่งจะมีปริมาณโลหะ ปรอท โครเมียม เงินและเหล็กที่เหลือในน้ำเท่ากับ 0.001, 0.01,0.50 และ 1.32 มิลลิกรัมต่อลิตรตามลำดับ คิดเป็นประสิทธิภาพของการกำจัดโลหะได้ร้อยละ 100,100. 99.96และ 99.80 สำหรับปรอท โครเมียม เงิน และเหล็ก ตามลำดับ การวิเคราะห์ค่าใช้จ่ายในการบำบัดด้วยโซเดียมไธโอซัลเฟตปริมาณ10 กรัม ที่พีเอช 7 คิดเป็นค่าใช้จ่ายด้านสารเคมี และค่าใช้จ่ายในการบำบัดกากตะกอนได้เท่ากับ 6,336.75 และ 58.90บาท ต่อน้ำเสีย 1 ลูกบาศก์เมตรค่าใช้จ่ายในการบำบัดรวมทั้งสิ้นเท่ากับ 6,395.65 บาทต่อน้ำเสีย 1 ลูกบาศก์เมตร (ประมาณ 6.50 บาทต่อน้ำเสีย 1 ลิตรหรือ 1.95 บาทต่อ 1 ตัวอย่างการวิเคราะห์ซีโอดี)