การวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปริมาณฟอสฟอรัสรวมที่ปล่อยทิ้งไปในสิ่งแวดล้อมและค่าสมมูลฟอสฟอรัสจาก 3 แหล่งคือ ชุมชนพื้นที่กสิกรรม(ปลูกผักประเภทกินใบ-ลำต้น และนาข้าว) และฟาร์มปศุสัตว์(ฟาร์มเป็ดสุกรและโคนม) ด้วยการวิเคราะห์ปริมาณฟอสฟอรัสทั้งหมดตามวิธีมาตรฐานของ AWHA, AWWA และ WPCF (1992)จากนั้นนำมาคำนวณหาสมมูลฟอสฟอรัสจากปริมาณน้ำเสียต่อจำนวน ประชากรและจำนวนห้องที่อยู่อาศัย และ/หรือต่อขนาดพื้นที่กสิกรรมและต่อจำนวนสัตว์จากฟาร์มปศุสัตว์ การศึกษานี้พบว่าค่าสมมูลฟอสฟอรัสของน้ำเสียจากอาคารพักอาศัยเมื่อใช้ ผงซักฟอกสูตรฟอสเฟต สูตรซีโอไลต์และสูตรผสมเท่ากับ 0.504, 0.483 และ 0.481 กรัม/คน-วัน ตามลำดับ ในขณะที่สมมูลฟอสฟอรัสจากพื้นที่ปลูกผักนอกช่วงฤดูฝนมีค่าสูงกว่าพื้นที่ปลูกข้าวเท่ากับ 87.76 กรัม/ไร่-วัน แต่ในช่วงฤดูฝนจะมีค่ำต่ำกว่าเท่ากับ 24.13 กรัม/ไร่-วัน สำหรับสมมูลฟอสฟอรัสจากฟาร์มเป็ดขนาดเล็กและขนาดใหญ่เท่ากับ 0.00253 และ 0.147 กรัม/ตัว-วันส่วนฟาร์มสุกรและโคนมเท่ากับ 0.14 และ1.54 กรัม/ตัว-วัน ตามลำดับ จากผลการทดลองพบว่าปริมาณฟอสฟอรัสในน้ำเสียจากชุมชนจะมาจากกิจกรรมอื่น ๆ มากกว่าการซักผ้าด้วยผงซักฟอกสูตรฟอสเฟต สูตรซีโอไลต์และสูตรผสมนอกจากนี้ผลการทดลองบ่งชี้ว่าปริมาณฟอสฟอรัสรวมในน้ำเสียจากแหล่งชุมชน พื้นที่กสิกรรมและฟาร์มปศุสัตว์มีค่าเท่ากับ9,999.30, 1,604,518.10 และ 5,827.93 ตัน/ปี ตามลำดับ