การวิจัยครั้งนี้ได้ทำการสังเคราะห์โคโพลิเมอร์ของโพลิอะคริลาไมต์ที่ไฮโดรไลซ์บางส่วนและ 1-ไวนิล-2ไพโรลิโดน ที่สภาวะต่างๆกันได้เตรียมโพลิอะคริลาไมด์ด้วยการฉายรังสืแกมมาโดยศึกษาผลของปริมาณรังสี ปริมาณรังสีต่อหน่วยเวลา และความเข้มข้นของโมโนเมอร์อะคริลาไมด์ หลังจากนั้นไฮโดรไลซ์โพลิอะคริลาไมด์ด้วยสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์เพื่อเปลี่ยนหมู่อะไมด์ในโครงสร้างหลักบางส่วนของโพลิอะคริลาไมด์ ให้เกิดเป็นโพลิอะคริลาไมด์ที่ไฮโดรไลซ์บางส่วนระดับของการไฮโดรไลซีสของโพลิอะคริลาไมด์ที่ไฮโดรไลซ์ บางส่วนหาได้จาก การควบคุมตัวแปรของการเกิดปฏิกิริยาที่สำคัญ คือ อุณหภูมิ เวลาที่ใช้ในการทำปฏิกิริยา และความเข้มข้นของสารละลายโซเดียมไฮดรอกไซด์สามารถตรวจสอบการเปลี่ยนแปลงทางเคมีของโลิเมอไรเซชัน ไฮโดรไลซีน และโคโพลิเมอไรเซชัน โดยการวิเคราะห์ทางอินฟาเรดสเปกโตรสโคปี ได้คำนวณระดับของการไฮโดรไลซีสโดยการหาค่าปริมาณไนโตรเจนด้วยวิธี Semi-Micro Sjeldahl โคโพลิเมอร์ของโพลิอะคริลาไมด์ที่ไฮโดรไลซ์บางส่วน และ 1-ไวนิล-2-ไพโรลิโดนให้ค่าการดูดซึมน้ำสูงสุด เมื่อใช้ปริมาณรังสื 10 กิโลเกรย์ ปริมาณรังสีต่อหน่วยเวลา 1.19 x 10('4) เกรย์ต่อชั่วโมง ปริมาณโพลิอะคริลาไมดืที่ไฮโดรไลซ์บางส่วน 5 กรัม และปริมาณ 1-ไวนิล-2-ไพโรลิโดน 10 ลูกบาศก์เซนติเมตร ค่าการดูดซึมน้ำขึ้นอยู่กับค่าระดับของการไฮโดรไลซีสเฉพาะ ของโพลิอะคริลาไมด์ สามารถปรับปรุงความสามารถในการดูดซึมน้ำของโคโพลิเมอร์โดยการทำให้ผลิตภัณฑ์แห้งด้วยวิธีการลดความดันที่อุณหภูมิต่ำ ทดสอบการดูดซึมน้ำในน้ำกลั่น สารละลายโซเดียมคลอไรด์และสารละลายแมกนีเซียมคลอได์ ความสามารถในการดูดซึมน้ำลดลงอย่างมากเมื่อความเข้มข้นของเกลือและสภาวะออกซิเดชันของแคตไอออนเพิ่มขึ้น งานวิจัยนี้ได้อธิบายอิทธิพลของตัวแปรดังกล่าวต่อการเกิดปฏิกิริยาและการดูดซึมน้ำ