การวิจัยครั้งนี้มีความมุ่งหมายเพื่อหามาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมสำหรับ ป้องกันและคุ้มครองลูกจ้างเมื่อเกิดการเลิกจ้างในกรณีคนล้นงานโดยศึกษาเปรียบเทียบมาตรการทางกฎหมายของประเทศไทยกับอนุสัญญาและข้อแนะขององค์การ แรงงานระหว่างประเทศ มาตรการทางกฎหมายของประเทศในภูมิภาคเดียวกัน และ ประเทศอื่นที่มีความเจริญทางอุตสาหกรรม ผลการวิจัยพบว่า มาตรการทางกฎหมายของประเทศไทย ยังไม่เพียงพอที่จะ คุ้มครองการเลิกจ้างในกรณีคนล้นงาน สมควรปรับปรุงแก้ไขกฎหมายและออกกฎหมายเพิ่มเติมดังนี้ 1. ควรแก้ไขประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 โดยไม่กำหนดเหตุเลิกจ้างและกำหนดจำนวนลูกจ้างขั้นต่ำที่นายจ้างจะ/เลิกจ้างในรอบระยะเวลาหนึ่งไว้ จะทำให้ใช้คุ้มครองการเลิกจ้างในกรณีคนล้นงานได้ครอบคลุมทุกกรณีและมีความชัดเจนขึ้น 2.ควรเพิ่มมาตรการให้นายจ้างแจ้งการจะเลิกจ้างลูกจ้างในกรณีคนล้นงานให้องค์กร ลูกจ้าง เช่น คณะกรรมการลูกจ้าง สหภาพแรงงาน ถ้ามี ทราบ และนายจ้างต้องให้โอกาสลูกจ้างและองค์กรลูกจ้าง ร่วมประชุมหารือ 3. ควรเพิ่มมาตรการที่ให้นายจต้างต้องขออนุญาตติ่เจ้าหน้าที่ของรัฐก่อนเลิกจ้าง และต้องอุทธรณ์คำสั่งต่อรัฐ มนตรีก่อนจึงนำคดีไปสู่ศาลได้ 4. ควรเพิ่มมาตรการให้นายจ้างกำหนดหลักเกณฑ์ใน การคัดเลือกลูกจ้างที่จะเลิกจ้างมาตรการให้นายจ้างจัดหางานให้ลูกจ้างที่จะ/เลิกจ้างทำตามสมควรและมาตรการให้นายจ้างทำสัญญาหรือข้อตกลงผูกพันว่าจะต้องรับลูกจ้างที่จะเลิกจ้างกลับเข้าทำงานก่อนบุคคลอื่น 5. ควรแก้ไขถ้อยคำ โดยใช้คำว่า ค่าชดเชย แทนคำว่า ค่าชดเชยพิเศษ 6. ควรให้อำนาจเจ้าหน้าที่ของรัฐนำคดีไปสู่ศาลได้โดยลูกจ้างไม่ต้องรับขอ เมื่อนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างในกรณีคนล้นงานโดยไม่เป็นธรรม 7. เห็นสมควรออกกฎหมายจัดตั้งกองทุนค่าชดเชยโดยเรียกเก็บเงินสมทบจากนายจ้าง