| ชื่อเรื่อง | : | โทษอาญาฐานละเมิดลิขสิทธิ์ : ศึกษาฐานความผิดและความเหมาะสมของโทษ |
| นักวิจัย | : | สมพร สมุทรคุณ |
| คำค้น | : | COPYRIGHT , INFRINGEMENT , OFFENCE , PUNISHMENT |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2538 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=1082538000512 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาถึงความเหมาะสมของความผิดทางอาญา ฐานละเมิดลิขสิทธิ์ที่ไม่เป็นการกระทำเพื่อการค้า และโทษในกฎหมายลิขสิทธิ์ซึ่งมีลักษณะพิเศษแตกต่างจากหลักเกณฑ์ของกฎหมายอาญา อันได้แก่การแบ่งค่าปรับครึ่งหนึ่งให้แก่เจ้าของสิทธิ์ การกำหนดให้สิ่งที่ทำขึ้นหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรอันเป็น การละเมิดลิขสิทธิ์ การริบสิ่งที่ใช้ในกากระทำความผิด และการเพิ่มโทษเพราะกระ ทำความผิดอีก โดยเป็นการศึกษาวิจัยข้อมูลที่ได้จากเอกสารและหน่วยงานราชการที่ เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่าการที่กฎหมายลิขสิทธิ์ของไทยกำหนดให้การละเมิดลิขสิทธิ์ทั้ง ที่เป็นการกระทำเพื่อการค้าและที่ไม่เป็นการกระทำเพื่อการค้าเป็นความผิดทางอา ญานั้น ไม่เป็นการสมควร เนื่องจากการละเมิดลิขสิทธิ์ที่ไม่เป็นการกระทำเพื่อการค้า ไม่ควรถูกกำหนดให้เป็นความผิดทางอาญาด้วยเหตุผลหลายประการได้แก่ ไม่สนองตอบวัตถุประสงค์ของการลงโทษ ไม่ครบเงื่อนไขตามหลักเกณฑ์การกำหนดความผิดทางอาญามีหลายกรณีที่ความผิดประเภทนี้มีความใกล้เคียงกับข้อยกเว้น การละเมิดลิขสิทธิ์ซึ่งทำให้เกิดปัญหาการตีความกฎหมาย การนำกระบวนการทางอา ญามาใช้ทำให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยต้องเสื่อมเสียชื่อเสียงและอิสระภาพและยังมี มาตรการอื่น ๆ ที่เหมาะสมกว่าการบังคับใช้กฎหมายอาญา เช่น การดำเนินคดีแพ่ง ในศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศ การแบ่งเงินค่าปรับให้แก่เจ้าของลิขสิทธิ์ครึ่งเป็นหลักเกณฑ์ที่แตกต่างจาก โทษปรับในประมวลกฎหมายอาญาซึ่งต้องตกได้แก่แผ่นดิน เป็นการนำเอาหลักการใน กฎหมายเก่าซึ่งเป็นการผสมระหว่างกฎหมายอาญากับกฎหมายแพ่งมาใช้อีก พบว่าการแบ่งค่าปรับนี้เหมาะสมกับความผิดฐานละเมิดลิขสิทธิ์ที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ เจ้าของลิขสิทธิ์มากเพราะเป็นการชดเชยความเสียหายในเบื้องแรกให้แก่เจ้าของ ลิขสิทธิ์ การกำหนดให้สิ่งที่ทำขึ้นหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรอันเป็นการละเมิด ลิขสิทธิ์ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ และการริบสิ่งที่ใช้ในการกระทำความผิดในกฎหมายลิขสิทธิ์เป็นโทษริบทรัพย์สินซึ่งเป็นโทษในทางอาญาเช่นเดียวกับที่บัญญัติไว้ในประ มวลกฎหมายอาญา แต่สิ่งทำหรือนำเข้าอันเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์นี้ศาลไม่มีอำนาจสั่ง ริบให้เป็นของแผ่นดินเนื่องจากตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์โดยผลของกฎหมายแล้ว ส่วนสิ่งที่ใช้ในการกระทำความผิดศาลต้องสั่งริบโดยเด็ดขาด จะสั่งเป็นอย่างอื่นไม่ได้ อันอาจไม่เป็นธรรมแก่เจ้าของทรัพย์สินที่มิได้รู้เห็นเป็นใจด้วยในการกระทำความผิด การเพิ่มโทษเพราะกระทำความผิดอีกในกฎหมายลิขสิทธิ์มีหลักเกณฑ์ที่ทำให้ผู้กระทำผิดซ้ำมีโอกาสรับโทษได้มากและสูงกว่าหลักเกณฑ์ตามกฎหมายอาญา แต่ใน ทางปฏิบัติแล้ว ศาลในคดีละเมิดดลิขสิทธิ์จะพิพากษาลงแต่โทษปรับจำเลยเท่านั้น ถ้า มีโทษจำคุกก็จะให้รอการลงโทษไว้ การเพิ่มโทษเพราะกระทำความผิดอีกตามประมวลกฎหมายอาญาจึงนำมาใช้ไม่ได้ การเพิ่มโทษเพราะกระทำความผิดอีกในกฎหมายลิขสิทธิ์จึงเหมาะสมแล้ว |
| บรรณานุกรม | : |
สมพร สมุทรคุณ . (2538). โทษอาญาฐานละเมิดลิขสิทธิ์ : ศึกษาฐานความผิดและความเหมาะสมของโทษ.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สมพร สมุทรคุณ . 2538. "โทษอาญาฐานละเมิดลิขสิทธิ์ : ศึกษาฐานความผิดและความเหมาะสมของโทษ".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. สมพร สมุทรคุณ . "โทษอาญาฐานละเมิดลิขสิทธิ์ : ศึกษาฐานความผิดและความเหมาะสมของโทษ."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2538. Print. สมพร สมุทรคุณ . โทษอาญาฐานละเมิดลิขสิทธิ์ : ศึกษาฐานความผิดและความเหมาะสมของโทษ. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2538.
|
