ในสังคมแต่ละสังคมย่อมจะมีการประกอบอาชญากรรมเกิดขึ้น และเพื่อความสงบสุขของสังคมรัฐจึงมีหน้าที่ประการสำคัญประการหนึ่ง ในการปกปักรักษาและ คุ้มครองประชาชนพลเมืองของรัฐให้ปลอดภัยจากอาชญากรรมและนำกระทำความผิด ไปลงโทษตามกฎหมายอาญาตามกลไกลและกระบวนการที่รัฐกำหนด อันเป็นการอำ นวยความยุติธรรมให้เกิดขึ้นภายในสังคมของรัฐแต่อย่างไรก็ตาม การอำนวยความยุติธรรมดังกล่าวย่อมมีความผิดพลาดเกิดขึ้น ทั้งนี้เนื่องมาจากสาเหตุหลายประการ อาทิเช่น 1. ความบกพร่องในตัวบทกฎหมายให้อำนาจองค์กรของรัฐในการใช้ดุลพินิจนำผู้กระทำความผิดไปลงโทษตามกฎหมายอาญาอย่างกว้างขวาง 2. ความบกพร่องในกระบวนการอำนวยความยุติธรรมของรัฐ โดยขาดการควบคุมซึ่งกันและกัน และกลั่นกรองข้อเท็จจริงที่มีประสิทธิภาพ 3. ความบกพร่องในองค์กรของรัฐที่ไม่อาจใช้ดุลพินิจกลั่นกรองข้อเท็จจริงที่มีประสิทธิภาพรวมตลอดจนการปฏิบัติหน้าที่โดยสุจริต และความรู้ความสามารถขององค์กรของรัฐ เป็นต้น การอำนวยความยุติธรรมที่ผิดพลาดและบกพร่องของรัฐนั้นเป็นสาเหตุทำให้ ริดรอนสิทธิเสรีภาพของประชาชนผู้บริสุทธิ์ให้ได้รับความเสียหาย ฉะนั้น เมื่อมีการอำ นวยความยุติธรรมที่ผิดพลาด (Miscarriage of Justice) รัฐจึงมีหน้าที่ชดเชย แก่ผู้บริสุทธิ์ที่ต้องได้รับความเสียหายเพื่อให้กลับคืนสู่สภาพเดิม การชดเชยดังกล่าว อาจจะอยู่ในรูปของตัวเงินหรือวิธีการอื่นที่เหมาะสมก็ได้ แต่หาชดเชยในรูปของตัวเงินจะต้องคำนวณในอัตราที่เหมาะสมกับความเสียหายที่เกิดขึ้นกับผู้บริสุทธิ์ ในปัจจุบัน ได้มีนานาอารยประเทศถือปฏิบัติหลายประเทศ อาทิเช่น ประเทศเยอรมัน ประเทศ ฝรั่งเศส ประเทศอังกฤษ เป็นต้น ดังนั้น ประเทศไทยจึงควรที่จะให้ความสำคัญและ รับรองคุ้มครองสิทธิของผู้บริสุทธิ์ในการที่จะได้รับการชดเชยความเสียหายเนื่อง จากการอำนวยความยุติธรรมที่ผิดพลาด