การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจความคิดเห็นเกี่ยวกับอุทยานการศึกษาในวัด ผลการวิจัยพบว่า : 1. ในด้านวัตถุประสงค์ของอุทยานการศึกษาในวัด กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าควรเป็นแหล่งพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมรองลงมาควรเป็นแหล่งเผยแพร่ธรรมะและการเป็นแหล่งอนุรักษ์มรดกทางศิลปวัฒนธรรม 2. ในด้านหน้าที่และบทบาทของอุทยานการศึกษาในวัด กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าควรมีหน้าที่ในการปลูกฝังคุณธรรม จริยธรรม รองลงมาคือการเผยแพร่ความรู้ทางพระพุทธศาสนา และการเป็นศูนย์กลางความร่วมมือกิจกรรมทางพุทธศาสนา 3. ในด้านกิจกรรม โดยส่วนรวมเห็นว่าควรมีกิจกรรมเพื่อให้ข่าวสารที่ทันสมัยมากที่สุด รองลงมาคือกิจกรรมสนับสนุนคนทำความดี กิจกรรมการปลูกฝังค่านิยมในการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม กิจกรรมการนำหลักศาสนามาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน และกิจกรรมตามวันสำคัญทางศาสนา ลำดับต่อมาคือกิจกรรมการจัดสถานที่ให้ เหมาะสมแก่การพักผ่อน และการจัดให้มีต้นไม้แหล่งน้ำ กิจกรรมตามประเพณีและกิจกรรมการพัฒนาสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อชุมชน ตามลำดับ 4. ในด้านการให้บริการ กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าควรมีวิทยากรแนะนำการใช้บริการ การจัดหาสื่อให้ผู้ใช้บริการ และการจัดสื่อให้เรียนรู้ด้วยตนเอง 5. ในด้านสถานที่ตั้ง กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่ว่าควรจัดตั้งในวัดที่เป็นศูนย์รวมกิจกรรมท้องถิ่น และควรจัดให้กลมกลืนกับสภาพแวดล้อมโดยแยกเขตสังฆาวาสเป็นสัดส่วน 6. ในด้านวิธีการจัดการกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่มีความเห็นว่าผู้ริเริ่มจัดตั้งอุทยานการศึกษาควรมาจากความร่วมมือของส่วนราชการ วัด และชุมชนโดยให้วัดเป็นผู้ดำเนินการ คณะกรรมการบริหารควรเป็นกรรมการจากส่วนราชการวัดและ ประชาชน ผู้บริหารและบุคลากรควรเป็นพระภิกษุ ความรู้ของบุคลากรที่ควรมีคือความรู้ทางพระพุทธศาสนา และอุทยานการศึกษาควรสังกัดกรมการศาสนา 7. ในด้านแหล่งงบประมาณของอุทยานการศึกษา กลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่เห็นว่าควรได้จากเงินบริจาคจากมูลนิธิ เอกชน ประชาชน