การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) สำรวจตำราภาษาไทยสาขาเทคโนโลยี การศึกษาและ (2) วิเคราะห์เนื้อหาตำราภาษาไทยสาขาเทคโนโลยีการศึกษา ประชากรที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ตำราภาษาไทยสาขาเทคโนโลยีการศึกษาที่เขียน โดยอาจารย์สาขาเทคโนโลยีการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ หรือครุศาสตร์ สังกัดทบวงมหาวิทยาลัย และเป็นตำราที่ตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2520 ถึง เดือนตุลาคม พ.ศ. 2537 รวมจำนวนทั้งสิ้น 199 เล่ม ผู้วิจัยวิเคราะห์เนื้อหาตำราตามเนื้อหาหลักที่ปรากฏ และจำแนกเนื้อหาออกเป็นกลุ่มตามเกณฑ์หลัก 4 เกณฑ์ คือ (1) กลุ่มวิชาในหลักสูตร (2) ขอบข่ายสาระทฤษฎีและหลักการทางเทคโนโลยีการศึกษา (3) ประเภทของสื่อการสอน และ (4) ลักษณะเนื้อหาตำรา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นได้แก่ แบบสำรวจตำราและแบบวิเคราะห์เนิ้อหาตำรา ตำราจำนวน 199 เล่ม ถูกมาลงความถี่ตามเกณฑ์ทั้ง 4 สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ความถี่และร้อยละ ผลการสำรวจและวิเคราะห์พบว่า: (1) ในปี พ.ศ. 2529 และปี พ.ศ. 2533 มีการจัดพิมพ์ตำรามากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 9.04 และในปี พ.ศ. 2534 มีการจัดพิมพ์ตำราน้อยที่สุดเพียงร้อยละ 1.51 (2) การวิเคราะห์เนื้อหาตำราโดยจำแนกตามกลุ่มวิชาในหลักสูตรพบว่ามีตำราในกลุ่มวิชาการออกแบบ การผลิต การเลือก การใช้ และการบำรุงรักษาสื่อการสอนมากที่สุด คิดเป็นร้อยละ 15.9 ส่วนตำราในกลุ่มวิชาการศึกษานอกระบบโรงเรียน และกลุ่มวิชาการเผยแพร่และการยอมรับนวัตกรรมการศึกษามีน้อยที่สุดเพียงร้อยละ 0.25 (3) การวิเคราะห์เนื้อหาตำราโดยจำแนกตามขอบข่ายสาระทฤษฎีและ หลักการทางเทคโนโลยีการศึกษา 9 ขอบข่ายพบว่า มีตำราในขอบข่ายสาระด้านสื่อสารการศึกษามากที่สุด ร้อยละ 36.54 และมีตำราในขอบข่ายสาระด้านการเผยแพร่และยอมรับนวัตถกรรมน้อยที่สุดเพียงร้อยละ 0.58 (4) การวิเคราะห์เนื้อหาตำราโดยจำแนกตามประเภทสื่อการสอน 5 ประเภท พบว่ามีตำราเกี่ยวกับสื่อโสตทัศน์มากที่สุด คือ ร้อยละ 32.83 และมีตำราเกี่ยวกับสื่อบุคคลน้อยที่สุด เพียงร้อยละ 0.58 สำหรับหัวข้อเรื่องทีปรากฏในตำรามากที่สุด คือ ทฤษฎีและหลักการ และหัวข้อเรื่องที่น้อยที่สุด คือแนวโน้ม (5) การวิเคราะห์เนื้อหาตำราโดยจำแนกตามลักษณะเนื้อหาตำรา3 ลักษณะ พบว่า ร้อยละ 71.86 เป็นเนื้อหาตำราเชิงทฤษฎีหลักการและเชิงปฏิบัติและไม่ปรากฏเนื้อหาตำราในลักษณะเชิงปฏิบัติ