จากการตรวนหาความสามารถในการสร้างบีตาไซโลซีเตสโดย Streptomycesspp. 190 สายพันธุ์ ที่แยกได้จากตัวอย่างดินในแหล่งต่าง ๆ ของประเทศไทยพบว่า Streptomyces sp. สายพันธุ์ 43-4 สามารถสร้างบีตาไซโลซีเดสได้สูงสุดในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีไซแลนเป็นแหล่งคาร์บอนและสามารถสร้างบีตาไซโลญีเดสได้เมื่อมี กากเมล็ดฝ้าย หรือเปลือกข้าวโพดเป้ฯแหบ่งคาร์บอนแต่พบว่ากลูโคสและไซโลสการสร้างบีตาไซโลซีเตส จากการศึกษาพบว่าการใช้กากเมล็ดฝ้ายที่ผ่านการแช่ด่าง 4% (น้ำหนักต่อปริมาตร) ร่วมกับเปลือกข้าวโพดบด 3% (น้ำหนักต่อปริมาตร) สามารถทดแทนไซแลนได้ ส่วนแหล่งไนโตรเจนพบว่า1% ไฮโดรไลเสทของกากถั่วเหลือง (น้ำหนักต่อปริมาตร) ที่มี % ไนโตรเจนทั้งหมดเท่ากับ 0.4 สามารถทดแทนคอร์นสตีพ และพอลิเพปโตนได้ ซึ่งจากการเลี้ยง streptomyces sp.43-4 โดยมีแหล่งคาร์บอนและแหล่งไนโตรเจนที่เหมาะสมดังกล่าวในอาหารเลี้ยงเชื้อที่มีความเป็นกรดด่างเริ่มต้นเท่ากับ7.0 อุณหภูมิ 25 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 3 วัน เชื้อสามารถสร้างบีตาไซโลซีเดสได้ 1.53 หน่วยต่อ มก.โปรตีน แอลฟา-แอล-อะราบิโนฟีวราโนลิเดส1.58 หน่วยต่อ มก.โปรตีน ส่วนไซแลเนสจะสร้างได้สูงสุดเท่ากับ 9.4 หน่วยต่อมล. ของน้ำเลี้ยงเชื้อเมื่อเลี้ยงเป็นเวลา 4 วัน จากการศึกษาสมบัติเบื้องต้นของบีตาไซโลซีเดส และไซแลเนสที่ผ่านการตกตะกอนด้วยแอมโมเนียมซัลเฟต พบว่าอุณหภูมิและค่าความเป็นกรดด่างที่เหมาะสมของบีตาไซโลซีเดส เท่ากับ 45 องศาเซลเซียส และ 6.5-7.0 ตามลำดับสำหรับไซแลเสนเท่ากับ 60-65 องศาเซลเซียส และ 6.0 ตามลำดับ ค่า Kmของบีตาไซโลซีเดสสำหรับพาราไนโตรพีนิล-บีตา-ดี-ไซโลไพราโนไซด์ เท่ากับ7.14 มิลลิโมลาร์ ส่วนค่า Km ของไซแลเนสต่อไซเนสต่อไซแลนจากเปลือกต้นโอ๊ตมีค่าเท่ากับ 2.5 มก. ต่อ มล. บีตาโซไลซีเดสมีความเสถียรต่อความเป็นกรดด่างในช่วง 5.5-8.0 และจะเสียแอคติวิดีเกือบสมบูรณ์เมื่อบ่มที่อุณหภูมิ 50 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 30 นาที ในขณะที่ไซแลเนสจะเสถียรต่อความเป็นกรดด่างในช่วง 4.5-9.0 และจะเสียแอคติวิตีเกือบสมบูรณ์เมื่อบ่มที่อุณหภูมิ 75 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 30 นาที การศึกษาอนุกรมวิธานของ Streptomyces sp. สายพันธุ์ 43-4พบว่าลักษณะการจัดเรียงตัวสปอร์ และผิวสปอร์แตกต่างจากที่จำแนกไว้ในBdrgey's Manual Systematic of Bacteriology