การกราฟต์โคโพลิเมอร์ของยางธรรมชาติด้วยเมทิลเมทาคริเลตโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่สภาวะเหนือวิกฤติเป็นการพัฒนาเทคนิคใหม่ขึ้น ซึ่งอาศัยคุณสมบัติที่สภาวะเหนือวิกฤติ (ความดันมากกว่า 73.8 บาร์ และอุณหภูมิมากกว่า 31.06 องศาเซลเซียส) เมื่อคาร์บอนไดออกไซด์ผ่านเข้าไปในแผ่นยางธรรมชาติจะทำให้ยางบวมและพองขึ้น โดยที่สภาวะเหนือวิกฤตนี้คาร์บอนไดออกไซด์จะมีความหนาแน่นมาก มีผลทำให้เกิดการแพร่สูง โดยคาร์บอนไดออกไซด์จะเข้าไปแทรกตัวที่สายโพลีไอโซพรีน และคาร์บอนไดออกไซด์ยังเป็นตัวพาให้เมทิลเมทาคริเลตที่อยู่บริเวณผิวของยางแพร่เข้าไปด้วยจึงทำให้โอกาสที่จะเกิดปฏิกิริยาระหว่างไอโซพรีนกับเมทิลเมทาคริเลตได้มากขึ้น เช่นนกัน ทำให้คุณสมบัติของยางผลิตภัณฑ์ที่ได้เปลี่ยนไป เช่นค่าความแข็งมากขึ้นตามปริมาณการกราฟต์โคโพลิเมอร์ที่เกิดมากขึ้น จากการศึกษาพบว่า เมื่ออุณหภูมิ และความดันสูงขึ้น ทำให้เกิดปริมาณการกราฟต์โคโพลิเมอร์ในเนื้อยางมากขึ้นด้วย โดยเพิ่มจากกรณีไม่ผ่านคาร์บอนไดออกไซด์คือ ร้อยละ 10 เป็นร้อยละ 22 ปริมาณการกราฟต์-โคโพลิเมอร์ของยางธรรมชาติด้วยเมทิลเมทาคริเลตในสภาวะเหนือวิกฤตแสดงได้ในรูปสมการดังนี้ (...) = 10 + 12 (...) e('-3/ T(,r)) โดย (...) คือ ปริมาณกราฟต์โคโพลิเมอร์, (...) คือสัดส่วนของน้ำหนักคาร์บอนไดออกไซด์ต่อน้ำหนักยางที่คาร์บอนไดออกไซด์แพร่เข้าไป และT(,r) คืออุณหภูมิลดทอน