จากการวิเคราะห์ภาพถ่ายจากดาวเทียมบริเวณปากแม่น้ำเวฬุ อ.ขลุง จ.จันทบุรี ในช่วงระหว่างปี 2525 ถึงปี 2535 โดยใช้เทคนิคNearest Neighbour สามารถจำแนกสภาพการใช้ประโยชน์ที่ดินได้ 7 ประ เภทดังนี้ (1) ป่าชายเลน (2) ไม้ยืนตัน (3) นาข้าว (4) นากุ้ง (5) ทุ่ง หญ้า (6) ป่าชายเลนที่ถูกตัดฟัน (7) พื้นที่ลุ่มน้ำขัง (Swamp) และ/หรือ ป่า ชายเลนที่ถูกตัดฟัน โดยพบว่าพื้นที่นากุ้งเพิ่มขึ้นจาก 29.98 ตร.กม. ในปี2525 เป็น 105.48 ตร.กม. ในปี 2535 (เพิ่มขึ้น 251.83%)โดยมีพื้นที่ นากุ้ง 82.62 ตร.กม. (78.33% ของพื้นที่นากุ้งทั้งหมด) อยู่ในบริเวณที่เคยเป็นป่าชายเลนมาก่อน ในช่วงเวลาเดียวกัน ป่าชายเลนมีพื้นที่ลดลงจาก 190.34 ตร.กม. เหลือ 63.23 ตร.กม. (ลดลง 66.78%) และจากการวิเคราะห์การใช้ประโยชน์ในเขตพื้นที่ชายเลนที่ลดลงในช่วงระหว่างปี 2525-2535 (127.11 ตร.กม.) พบว่า การทำนากุ้งเป็นสาเหตุหลักของการทำลายป่าชายเลน คิดเป็น 65% ของสาเหตุทั้งหมด ผลการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพื้นที่ป่าชายเลนกับผลผลิตทางการประมงของสัตว์น้ำที่มี ช่วงการดำรงชีวิตเกี่ยวพันกับป่าชายเลน แสดงให้เห็นชัดเจนว่า หลังจากปี2531 ซึ่งพื้นที่ป่าชายเลนลดลงอย่างมาก ผลผลิตทางการประมงเฉลี่ยต่อปีลดลงจาก 16,076 ตัน (ระหว่างปี 2517-2531) เป็น 10,281 ตัน (ระ หว่างปี 2532-2535) หรือลดลง 36.05% คิดเป็นมูลค่า 30,762,008บาทต่อปี นอกจากนี้ยังได้สร้าง Knowledge Driven Model เพื่อแสดงการขยายตัวของพื้นที่การทำนากุ้ง โดยมีตัวแปรประกอบด้วย สภาพการใช้ที่ดิน ชนิดของชุดดิน ระยะห่างจากถนน ระยะห่างจากแหล่งน้ำ และ การแบ่ง เขตการใช้ประโยชน์ในป่าชายเลน ผลการทดสอบโมเดลที่สร้างขึ้น ปรากฏว่า มีความถูกต้องค่อนข้างสูง คาดว่าสามารถนำโมเดลนี้ไปใช้ประโยชน์ในการจำ ลอง และทำนายการขยายตัวของการทำนากุ้งในพื้นที่อื่นได้