การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบทัศนคติต่อวิชา ชีพการพยาบาลของนักศึกษาพยาบาล ในสถาบันการศึกษาพยาบาลเขตกรุงเทพมหานคร จำแนกตามอาชีพบิดาหรือมารดา ประสบการณ์การดูแล ผู้ป่วยที่บ้าน การเลือกตัวแบบ และระดับชั้นปี ตัวอย่างประชากรคือ นักศึกษา พยาบาล หลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต และหลักสูตรประกาศนียบัตรพยาบาลศาสตร์ จาก 5 สถาบันการศึกษาพยาบาล จำนวน 681 คน เครื่องมือ การวิจัยคือ แบบสอบถาม และ แบบวัดทัศนคติที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง วิเคราะห์ ข้อมูลทางสถิติ โดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ทดสอบค่าที ค่า เอฟ และทดสอบความแตกต่างเป็นรายคู่ โดยวิธีของเชฟเฟ่ ผลการวิจัยพบว่า 1. นักศึกษาพยาบาล มีทัศนคติต่อวิชาชีพการพยาบาล โดยรวมอยู่ใน ระดับดี เมื่อแยกวิเคราะห์เป็นรายด้าน พบว่า ด้านลักษณะวิชาชีพด้านความสัมพันธ์กับผู้ร่วมงาน ผู้ป่วยและญาติ และด้านองค์กรวิชาชีพ อยู่ในระ ดับดี ส่วนด้านการยอมรับจากสังคม ด้านการปฏิบัติงาน และด้านความก้าวหน้า ในวิชาชีพ อยู่ในระดับดีปานกลาง 2. ทัศนคติของนักศึกษาพยาบาลต่อวิชาชีพการพยาบาล จำแนกตามการเลือกตัวแบบและระดับชั้นปี แตกต่างกัน โดยนักศึกษาที่เลือก อาจารย์พยาบาล ผู้นำฝ่ายการพยาบาล และพยาบาลประจำการ มีทัศนคติดีกว่านักศึก ษาที่เลือกนักศึกษาพยาบาลเป็นตัวแบบ นักศึกษาชั้นปีที่ 1 มีทัศนคติดีกว่านักศึก ษาชั้นปีที่ 4,2 และ 3 ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อ จำแนกตามประสบการณ์ดูแลผู้ป่วยที่บ้าน มีทัศนคติดีกว่านักศึกษาที่ไม่มีประสบการณ์การดูแลผู้ป่วยที่บ้าน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนทัศนคติของนักศึกษาพยาบาลต่อวิชาชีพการพยาบาล จำแนกตามอาชีพบิดา หรือมารดา ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05