การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อทำการศึกษาเปรียบเทียบว่าการห้าม บุคคลคนเดียวกันใช้อำนาจนิติบัญญัติและอำนาจบริหารในขณะเดียวกัน ชอบด้วย ทฤษฎีทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องหรือไม่ และผลกระทบในทางปฏิบัติที่จะเกิดขึ้นจากการห้ามสมาชิกรัฐสภาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในขณะเดียวกันว่าจะมีผลดี - เสียอย่างไร สมควรทำการแก้ไขปรับปรุงรัฐธรรมนูญในประเด็นนี้หรือไม่เพียงไร ผลการวิจัยพบว่า การห้ามบุคคลคนเดียวกันใช้อำนาจนิติบัญญัติและอำนาจบริหารในขณะเดียวกันเป็นไปตามหลักการแบ่งแยกอำนาจที่มุ่งหมายให้ แยกบุคคลที่ใช้อำนาจนิติบัญญัติและอำนาจบริหารออกจากกันเพื่อไม่ให้บุคคลนั้น มีอำนาจมาก อันจะเป็นหลักประกันการใช้อำนาจมิให้บุคคลใช้อำนาจเกิน เลยจนกระทั่งกระทบต่อสิทธิเสรีภาพของประชาชน เพราะโดยปกติคนเราเมื่อมีอำนาจมากมักจะใช้อำนาจเกินเลยอยู่เสมอจึงต้องให้อำนาจหยุดยั้ง อำนาจ คือ ให้ผ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหารควบคุมตรวจสอบซึ่งกันและกันเอง หากบุคคลเดียวกันใช้อำนาจทั้งฝ่ายนิติบัญญัติและฝ่ายบริหาร ย่อมทำให้การควบคุมตรวจสอบกันเองดังกล่าวไม่ได้ผล นอกจากนี้ การห้ามสมาชิกรัฐสภาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีในขณะเดียวกันยังอาจจะก่อให้เกิดผลดีและผล เสียในทางปฏิบัติได้หลายประการ อย่างไรก็ดี ผลดีที่เห็นได้ชัดเจนที่เกิดขึ้นที่ประเทศฝรั่งเศสซึ่งเกิดปัญหาการมีพรรคการเมืองจำนวนมาก และสมาชิกรัฐสภาแย่งชิงกันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีเป็นผลให้รัฐบาลขาดเสถียรภาพการห้ามรัฐมนตรีเป็นสมาชิกัฐสภา ในขณะเดียวกันเป็นมาตรการหนึ่งที่สามารถช่วยให้รัฐบาลมีเสถียรภาพมากขึ้นแต่สำหรับประเทศอังกฤษมีธรรมเนียมปฏิบัติ อันถือเป็นกฎหมายรัฐธรรมนูญกำหนดให้รัฐมนตรีจะต้องมาจากสมาชิกรัฐสภา เสมอ ตรงข้ามกับประเทศฝรั่งเศษ ทั้งนี้ เพราะประเทศอังกฤษไม่ได้ยึดทฤษฎีหลักการแบ่งแยกอำนาจเป็นหลักในการจัดองค์กรและอำนาจหน้าที่ หาก เป็นไปตามวิวัฒนาการทางการเมืองและสังคมที่มีลักษณะเฉพาะของประเทศอังกฤษ และเป็นผลให้รัฐบาลมีเสถียรภาพเช่นกัน การห้ามสมาชิกรัฐสภาดำรงตำแน่งรัฐมนตรีในประเทศไทยในอดีตที่ ผ่านมา ไม่ปรากฏผลที่ชัดเจนเนื่องจากใช้ในระหว่างมีรัฐบาลที่เป็นเผด็จการ การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเกิดจากสาเหตุอื่น มิใช่เนื่องจากการขาดเสถียรภาพของรัฐบาล