การสงครามถือไว้ว่าเป็นรูปแบบของความขัดแย้งสูงสุดทางสังคมที่มัก จะเกิดขึ้นอยู่เสมอในอดีตจนถึงปัจจุบัน ในช่วงเวลาสงครามการสู้รบจะเต็มไป ด้วยความโหดร้ายทารุณ และก่อความเสียหายทั้งต่อคนและทรัพย์สิน ดังนั้นประเทศต่าง ๆ จึงตระหนักถึงความจำเป็นที่จะต้องสร้างหลักเกณฑ์ขึ้นมา เพื่อ ควบคุมมิให้บุคคลที่มีส่วนร่วมในการสู้รบใช้วิธีการรุนแรง และถือว่าผู้ที่ละเมิด กฎเกณฑ์ของกฎหมายและจารีตประเพณีที่ใช้ควบคุมวิธีการทำสงคราม และที่ใช้ปกป้องบุคคลที่ต้องประสบภัยสงครามเป็นอาชญกรสงคราม รวมทั้งลงโทษผู้ กระทำผิดกฎหมายดังกล่าวด้วย แม้นานาประเทศจะได้พยายามที่จะนำตัวอาชญากรสงครามมาดำเนิน คดีและลงโทษต่อศาลระหว่างประเทศหรือศาลภายในประเทศบ้างก็ตาม นับตั้ง แต่การพิจารณาคดีของศาลทหารนูเรมเบิร์กและศาลทหารโตเกียวเป็นต้นมา ก็ยังมีปัญหาและอุปสรรคหลายประการที่ทำให้การดำเนินการดังกล่าวไม่บรรลุ ผลสำเร็จเท่าที่ควร ซึ่งสาเหตุของปัญหาและอุปสรรคเหล่านี้เกิดจากวิวัฒนาการของกฎเกณฑ์ของกฎหมายระหว่างประเทศที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ และการไม่มี ศาลระหว่างประเทศที่มีลักษณะถาวร เพื่อใช้ในการดำเนินคดีและลงโทษอาชญากรสงครามรวมทั้งปัญหาการเมืองระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปัญหาการเมืองระหว่างประเทศซึ่งนับว่าเป็นปัญหาและอุปสรรคที่สำคัญมาอีกประการหนึ่ง อย่างไรก็ดี ปัญหาเหล่านี้สามารถจะหาลู่ทางในการป้องกันและแก้ไข ได้ เช่น การจัดทำความตกลงระหว่างประเทศ, การจัดตั้งศาลอาญาระหว่างประเทศที่ถาวร, การเผยแพร่กฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศหรือวิธีการอื่น ๆ ซึ่งวิธีการทั้งหลายจะสัมฤทธิ์ผลได้ก็ต่อเมื่อได้รับความร่วมมือ จริงใจและจริงจังจากรัฐต่าง ๆ