สืบเนื่องมาจากการเปิดเสรีทางการค้าและบริการ ตามข้อตกลงทั่วไปว่าด้วยเรื่องการค้าบริการ และนโยบายในการให้ไทยเป็นศูนย์กลางทางการเงิน สถาบันการเงิน จึงต้องปรับเปลี่ยนบทบาทและลักษณะการดำเนินงาน เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป การโอนเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ จึงเข้ามามีบทบาท โดยอาศัยเทคโนโลยีและระบบฐานข้อมูลที่ทันสมัย เพื่อให้ทันกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจที่มีความเชื่อมโยงกัน จากการวิจัยพบว่า การที่ไม่มีกฎหมายการโอนเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ ก่อให้เกิดปัญหาว่าข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นสมควรปรับเข้ากับกฎหมายลักษณะใด และการจัดเก็บข้อมูลที่เปลี่ยนแปลงรูปแบบไปจนไม่อาจยอมรับในทางกฎหมายที่มีอยู่ได้ จึงจำเป็นที่รัฐจะต้องมีมาตรการทางกฎหมายที่จะเป็นกรอบควบคุมการดำเนินธุรกรรม และในขณะเดียวกันก็มุ่งในการคุ้มครองผู้บริโภค ทั้งนี้โดยมีข้อเสนอแนะ 2 ประการ คือ 1.ระยะแรก เปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์เรื่องพยานหลักฐาน ในเรื่องการยอมรับสื่อทางอิเล็กทรอนิกส์ในฐานะพยานหลักฐาน การเปลี่ยนแปลงภาระ การพิสูจน์จากลูกค้าผู้ใช้บริการมาเป็นสถาบันการเงินผู้เสนอบริการโอนเงิน ทางอิเล็กทรอนิกส์ 2.ระยะที่สอง จัดให้มีกฎหมายการโอนเงินทางอิเล็กทรอนิกส์ เพื่อกำหนดกรอบพื้นฐานทางกฎหมายในเรื่องของสิทธิ หน้าที่ ความรับผิด ของผู้ ที่เกี่ยวข้องในระบบ และมุ่งในการคุ้มครองผู้บริโภคเป็นหลัก ขณะเดียวกันก็สอดคล้องและมีแนวทางเดียวกับกฎหมายระหว่างประเทศในเรื่องการโอนเงิน ทางอิเล็กทรอนิกส์ขององค์การสหประชาชาติ